مقایسه نگرش به فرزند آوری بین زنان شاغل و خانه دار

ازدواج و فرزند آوری از جمله مهم ترین پدیده های اجتماعی است که در جوامع مختلف از اهمیت به سزایی برخوردار است، اما در دهه های اخیر شاهد سیر نزولی آنها هستیم، که این نشان دهنده تغییر نگرش افراد به این پدیده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نگرش بانوان شاغل شهر ساوه نسبت به فرزند آوری در سال ۱۴۰۳ شده است. روش این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه جمع آوری داده ها علمی - مقایسه ای است. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه گرایش به فرزند آوری بوده است. جامعه آماری این تحقیق را همه بانوان شاغل و خانه دار بین ۲۵ تا ۴۰ سال شهر ساوه تشکیل دادند، که حجم نمونه ۱۰۰ نفر در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد میانگین گرایش به فرزند آوری در بین زنان خانه دار بیشتر از زنان شاغل است، این تفاوت با استفاده از آزمون t مستقل معنی دار بود. با توجه به این مسئله میتوان برنامه ریزیها و طرحهایی را که هدف آنها، افزایش فرزند آوری در آینده، و یاری رسان به بانوان شاغل باشد را به اجرا در آورد.

کلیدواژه ها:

نگرش بانوان ، شاغل بودن ، خانه دار ، فرزند آوری