بررسی رابطه بلوغ عاطفی و انعطاف پذیری خانواده با بی ثباتی ازدواج در جوانان مقایسه بر اساس ویژگی های جمعیت شناختی

ازدواج یکی از مهم ترین مراحل زندگی است که پایداری آن به عوامل مختلف روانی و خانوادگی بستگی دارد. انعطاف پذیری خانواده می تواند عامل موثر و مثبت در بلوغ عاطفی جوانان و ثبات ها در ازدواج باشد. هدف این تحقیق بررسی ارتباط بلوغ عاطفی و انعطاف پذیری خانواده با بی ثباتی ازدواج در میان جوانان متاهل شهر تهران است. روش این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه جمع آوری داده ها همبستگی است و جامعه آماری آن شامل ۲۵۰ نفر از جوانان متاهل زیر ۴۰ سال در سال ۱۴۰۳ است که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد استفاده گردید: پرسشنامه بلوغ عاطفی سینگ و بهارگاوا (۱۹۸۸)، پرسشنامه انسجام و انعطاف پذیری خانواده اولسون (FACES (IV و پرسشنامه بی ثباتی ازدواج ادوارد و جانسون (۱۹۹۰). داده ها با بهره گیری از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین بلوغ عاطفی و انعطاف پذیری خانواده با بی ثباتی ازدواج ارتباط منفی و معناداری وجود دارد، به طوری که افزایش بلوغ عاطفی و انعطاف پذیری خانوادگی موجب کاهش بی ثباتی در ازدواج می شود. این یافته ها بر لزوم توجه به آموزش مهارت های عاطفی و تقویت روابط خانوادگی در جهت پایداری ازدواج جوانان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

بلوغ عاطفی ، انعطاف پذیری خانواده ، بی ثباتی ، ازدواج جوانان متاهل ، مهارتهای عاطفی