تحلیل حقوقی قراردادهای هوشمند با تاکید بر ویژگی ها و کارکردها

قراردادهای هوشمند به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای فناوری در عرصه حقوق قراردادها، تحولی چشمگیر در شیوه انعقاد و اجرای تعهدات ایجاد کرده اند. این قراردادها که بر بستر بلاکچین و با ماهیت نرم افزاری شکل می گیرند، قابلیت اجرای خودکار مفاد توافق را فراهم ساخته و با حذف واسطه ها، شفافیت و اعتماد متقابل را افزایش می دهند. پژوهش حاضر با رویکردی حقوقی–نظری به تحلیل قراردادهای هوشمند پرداخته و تمرکز اصلی آن بر ویژگی ها و کارکردهای این قراردادها است. براساس مرور مجموعه مطالعات انجام شده در این حوزه، یافته های تحقیق نشان می دهد که قراردادهای هوشمند دارای ویژگی هایی چون ماهیت الکترونیکی و نرم افزاری، دقت و عدم تفسیرپذیری، شرطی بودن، خوداجراشوندگی و خودبسندگی هستند که آن ها را از قراردادهای سنتی و حتی الکترونیکی متمایز می سازد. افزون بر این، این قراردادها کارکردهای متنوعی در حوزه های گوناگون از جمله زنجیره تامین، بیمه، معاملات املاک و مستغلات، بازار سرمایه، خدمات دولتی، مالکیت فکری و نظام بانکی و مالی ایفا می کنند. بر اساس تحلیل ارائه شده، قراردادهای هوشمند نه تنها بیانگر تحول در ابزارهای حقوقی موجود هستند، بلکه به دلیل ترکیب جنبه های حقوقی و فناورانه، می توانند به عنوان سازوکاری نوین در جهت ارتقای کارآمدی، امنیت و شفافیت روابط قراردادی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

قرارداد هوشمند ، ویژگی های قرارداد هوشمند ، کارکردهای قرارداد هوشمند ، حقوق قراردادها ، بلاکچین