بررسی قابلیت شهرداری قائم شهر در پذیرش نوآوری های مدیریتی و فناوری شهری

در این مقاله مروری تلاش شده است تا قابلیت شهرداری قائم شهر در پذیرش نوآوری های مدیریتی و فناوری شهری مورد تحلیل و ارزیابی قرار گیرد. شهر قائم شهر با جمعیتی حدود ۲۰۴٬۰۰۰ نفر در شمال کشور، با چالش های رو به رشدی در حوزه مدیریت شهری مواجه است. نخست، مبانی نظری نوآوری شهری و مدیریت شهری نوین مرور می شوند، سپس تعاریف و مفاهیم کلیدی از جمله «نوآوری شهری»، «قابلیت نهادها»، «تکنولوژی شهری» و «مدیریت تغییر» مطرح می گردد. در بخش مرور ادبیات، پژوهش های داخلی و خارجی در زمینه ظرفیت نوآوری شهرداری ها و موانع آن ذکر شده اند؛ به عنوان مثال، تحقیق اسدی و همکاران (۱۴۰۱) در شهرداری قائم شهر نشان می دهد بین گرایش به نوآوری رهبری و اجرای شهرداری الکترونیک رابطه معنادار وجود دارد. همچنین، مطالعات بین المللی به چارچوب های اندازه گیری ظرفیت نوآوری در سطح محلی پرداخته اند. روش شناسی این پژوهش بر پایه تحلیل اسنادی و مرور سیستماتیک مقالات در بازه زمانی اخیر است؛ جامعه مورد بررسی شهرداری قائم شهر و سازمان های همکار آن می باشد. یافته ها حاکی از آن است که اگرچه شهرداری قائم شهر در زمینه هایی چون فناوری اطلاعات و پیاده سازی سامانه های حسابداری هوشمند پیش رفت هایی داشته است، اما در زمینه های استراتژی نوآوری، ساختار و فرهنگ سازمانی، بودجه بندی نوآوری و پایش و ارزیابی فناوری با محدودیت هایی روبروست. بر این اساس، پیشنهاد می شود راهبردی مبتنی بر تدوین سیاست نوآوری، آموزش و توانمندسازی کارکنان، بهبود زیرساخت های فناوری، تامین منابع مالی نوآورانه، و ایجاد پایگاه داده و شاخص های ارزیابی نوآوری طراحی گردد. این مقاله می تواند پیش زمینه ای برای پژوهش های آینده در زمینه تقویت ظرفیت نوآوری مدیریت شهری در قائم شهر فراهم نماید.

کلیدواژه ها:

نوآوری شهری ، فناوری شهری ، ظرفیت نوآوری ، شهرداری قائم شهر ، مدیریت شهری