تحلیل کارآمدی نظام برنامه ریزی راهبردی در مدیریت شهری قائم شهر

در دهه های اخیر شهرهای ایران با چالش های متعدد ناشی از تسریع فرآیند شهرنشینی، افزایش جمعیت و تغییرات ساختاری در مدیریت شهری مواجه شده اند، که ضرورت بازنگری در نظام برنامه ریزی شهری و به ویژه توسعه رویکرد راهبردی را بیشتر کرده است. این مقاله به بررسی کارآمدی نظام برنامه ریزی راهبردی در مدیریت شهری شهر قائم شهر می پردازد. با مرور مبانی نظری برنامه ریزی راهبردی، مفاهیم کلیدی و شواهد پژوهشی داخلی و خارجی، زمینه نظری تحلیل فراهم آمده است. سپس با استفاده از روش تحقیق مروری تحلیلی، شاخص های کارآمدی نظام برنامه ریزی راهبردی استخراج شده و در قالب یافته های پژوهش های موجود ارزیابی می شوند. نتایج نشان می دهند چنانچه برنامه ریزی راهبردی با مشارکت موثر ذی نفعان، انعطاف پذیری در ساختار نهادی، و نظام پایش و ارزیابی منظم همراه نباشد، کارکرد آن در مدیریت شهری کاهش می یابد. همچنین برخی موانع نظیر ضعف ظرفیت نهادی، کمبود داده های برنامه ریزی، و محدودیت بودجه در قائم شهر به چشم می خورند. این پژوهش پیشنهاد می کند نظام برنامه ریزی راهبردی در قائم شهر با بازتعریف ساختار مشارکت، تقویت شایستگی های مدیریتی، و ایجاد سامانه پایش مدیریتی بازطراحی شود. یافته ها برای مدیران شهری، سیاست گذاران محلی و پژوهشگران مدیریت شهری قابل استفاده است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی راهبردی ، کارآمدی ، مدیریت شهری ، قائم شهر ، نظام برنامه ریزی