مطالعه تاثیرگذاری توسعه گردشگری در بهبود سبک زندگی و کاهش فقر و جرایم ارتکابی در مناطق گردشگری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 68

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMHSR22_204

تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

این پژوهش یک مطالعه بین رشته ای در رابطه با توسعه گردشگری در مناطق مختلف و تاثیرگذاری آن بر روی بهبود سبک زندگی، کاهش معضلات اجتماعی و فرهنگی، رونق اقتصادی و کاهش فقر و در نهایت کاهش آمار جرایم ارتکابی در مناطق گردشگری و توریستی می باشد. تحقیق به بررسی نظری و کتابخانه ای موضوع می پردازد. هدف اصلی پرداختن به تاثیرات توسعه گردشگری بر معضلات و مشکلات محلی و ملی و نیز تاثیر آن بر بهبود سبک زندگی و ایجاد و توسعه رفاه اجتماعی و در نهایت کاهش فقر و بیکاری و ارتکاب جرایم می باشد. باید گفت ایجاد و توسعه گردشگری در چارچوب یک مدیریت و راهبرد هوشمندانه و مبتنی بر نیازسنجی و پاسخگویی به گردشگران می تواند در مناطق گردشگری و توریستی نقش اثرگذاری در تولیدات صنایع دستی، ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم، ایجاد بازاریابی محصولات محلی و ملی، افزایش گردش مالی و اقتصادی از طریق بازارچه ها و تولید و محصولات مختلف را به دنبال داشته باشد. از بعد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی توسعه گردشگری به معنای بهبود سبک یک منطقه گردشگری، افزایش ارزش های بومی و محلی، ایجاد اشتغال پایدار، کاهش فقر و افزایش امنیت می باشد، وجود گردشگری در عمل می تواند به شیوه های مختلف بر آمار جرایم تاثیرگذار باشد، در ابتدا گردشگری سبب استقرار پایدار امنیت برای محلی-محیطی گردشگران می گردد و هر چه این امنیت پایدارتر تمایل گردشگران به مسافرت و استفاده از خدمات محلی بیشتر و در حالت غیرمستقیم امنیت افراد بومی با استقرار و پایداری بیشتری روبرو می شود. مهم ترین ارتباط مستقیم گردشگری با معیشت و اقتصاد سبب بهبود سبک زندگی مردم به دلیل ایجاد فرصت شغلی مختلف، حفاظت محیط زیست، بهبود رفتارهای اجتماعی، سلامت روان و جامعه پذیری افراد بومی و از سویی سبب افزایش توسعه و افزایش سرمایه گذاری و سرمایه پذیری مناطق گردشگری می گردد. در نهایت باید بیان داشت آثار مطلوب گردشگری و توسعه هوشمند و هدفمند آن سبب ارتقاء مناطق گردشگری در مسائل و موضوعات مختلف می گردد و می توان آن را راهکاری محلی و ملی در جهت کاهش فقر، معضلات بیکاری، نبود امکانات و سرمایه گذاری و نوعی فعالیت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و مذهبی دانست که می تواند فواید و مزایای پایدار و استقرار یافته ای را ایجاد نماید که در نهایت منجر به کاهش بسیاری از معضلات و ناهنجاری های مناطق گردشگری از جمله فقر و ارتکاب جرایم گردد.

نویسندگان

سیدکریم موسوی

دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی موسسه آموزش عالی علوم و معارف جامعه المصطفی قم، قم، ایران.

عرفان نژادنیکویی

دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت جهانگردی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.