ارزیابی تاثیر رعایت مقررات ملی ساختمان بر ایمنی سازه ها در ساخت وسازهای شهری

ایمنی سازه ها به عنوان ستون فقرات توسعه شهری و پایداری زیرساخت ها، امری حیاتی است که تحقق آن مستلزم انطباق کامل با ضوابط فنی و مهندسی است. در ایران، مقررات ملی ساختمان به عنوان اسناد بالادستی فنی، مرجع اصلی برای تضمین این ایمنی محسوب می شوند. هدف از این پژوهش، ارزیابی تاثیر پایبندی به این مقررات بر ارتقاء سطح ایمنی و کاهش ریسک در ساخت وسازهای شهری، با تمرکز بر چالش های نظارتی و اجرایی در پروژه های عمرانی است. رویکرد تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی مباحث کلیدی مقررات ملی (مباحث ۶، ۹، و ۱۰) و تحلیل ساختار نظارت سازمان نظام مهندسی انجام شده است (قانون نظام مهندسی، ۱۳۷۴). یافته ها حاکی از آن است که علیرغم جامعیت فنی مقررات، سطح ایمنی سازه ها به دلیل ضعف در نظارت های مستمر، مسائل مربوط به صلاحیت حرفه ای ناظران، فشار اقتصادی مالکان برای کاهش هزینه ها، و عدم قطعیت در اجرای احکام قانونی (به ویژه در کمیسیون ماده ۱۰۰)، به سطح مطلوب نرسیده است (حسینی و کریمی، ۱۳۹۷). در نهایت، بر لزوم تقویت ضمانت اجرای مقررات، آموزش نیروی متخصص و هوشمندسازی فرآیندهای کنترل کیفیت تاکید می شود.