نقش ماموریتهای کنسولی در حمایت از اتباع در خارج از کشور

ماموریتهای کنسولی یکی از ارکان بنیادین روابط بین المللی محسوب می شوند که وظیفه ی اصلی آنها حمایت از منافع و حقوق اتباع کشور متبوع در قلمرو دولت پذیرنده است اهمیت این ماموریت ها به ویژه در شرایطی چون بازداشت، بحران های سیاسی، اختلافات حقوقی یا بروز حوادث غیرمترقبه برای اتباع در خارج از کشور نمایان تر می شود. کنوانسیون ۱۹۶۳ درباره روابط کنسولی چارچوب حقوقی جامعی برای تنظیم وظایف و اختیارات ماموران کنسولی ارائه کرده و اصول بنیادینی چون اطلاع رسانی به کنسول، مصونیت کنسولی و وظیفه حمایت از اتباع را تبیین نموده است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی ضمن بررسی مبانی نظری و حقوقی ماموریت های کنسولی به تحلیل نقش این نهاد در حمایت از اتباع در خارج از کشور و محدودیت های اجرایی آن در پرتو حقوق بین الملل و حقوق داخلی ایران می پردازد.

کلیدواژه ها:

حقوق ، کنسولی ، حمایت از اتباع ، کنوانسیون وین ۱۹۶۳ ، مصونیت کنسولی ، روابط بین الملل