نقش دلبستگی و تنظیم هیجان در بروز و درمان اختلال شخصیت

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های دلبستگی و دشواری در تنظیم هیجان در شکل گیری و تداوم اختلال شخصیت مرزی انجام شده است. این مطالعه با مرور نظام مند منابع علمی منتشرشده در پایگاه های داخلی و بین المللی طی سال های ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۳ صورت گرفت. از میان آثار بررسی شده، ۲۴ منبع علمی شامل مقالات پژوهشی، مرورهای پیشین و کتاب های تخصصی انتخاب و تحلیل شدند. نتایج مرور منابع نشان می دهد که سبک های دلبستگی ناایمن، به ویژه دلبستگی اضطرابی و آشفته، با شدت علائم مرزی، اضطراب مزمن و بی ثباتی عاطفی ارتباط مستقیم دارند. همچنین، دشواری در تنظیم هیجان به عنوان سازوکار میانجی میان دلبستگی ناایمن و اضطراب عمل می کند و در بروز رفتارهای تکانشگرانه و ناپایداری هیجانی نقش دارد. یافته ها بیانگر آن است که مداخلات درمانی تلفیقی، به ویژه درمان دیالکتیکی–رفتاری (DBT)، گاهی اوقات برای درمان اختلال استرس پس از سانحه نیز قابل استفاده است، که هم زمان بر افزایش احساس امنیت در روابط و تقویت مهارت های تنظیم هیجان تمرکز دارند، می توانند در کاهش شدت علائم و بهبود روابط بین فردی بیماران موثر باشند. بر این اساس، ضرورت طراحی و اجرای برنامه های درمانی مبتنی بر دلبستگی و تنظیم هیجان، و همچنین انجام پژوهش های طولی و چندمرکزی برای بررسی دقیق تر روابط علی میان این متغیرها مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

اختلال شخصیت مرزی ، سبک دلبستگی ، تنظیم هیجان ، اضطراب ، درمان دیالکتیکی–رفتاری