رابطه سبکهای دلبستگی و تنظیم هیجان با حل مساله اجتماعی دانشجویان با نقش میانجی جرات ورزی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های دلبستگی و تنظیم هیجان با حل مساله اجتماعی دانشجویان با نقش میانجی جرات ورزی بود. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و برمبنای طرح مدل معادلات ساختاری است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشجویان موسسه آموزش عالی خردگرایان مطهر در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تشکیل داد. در این پژوهش از افراد واجد شرایط ۳۵۰ نفر به صورت تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سبک های دلبستگی هزان و شیور، (۱۹۸۷) تنظیم هیجان گراس و جان، (۲۰۰۳) جرات ورزی گمبریل و ریچی (۱۹۷۵) و حل مساله اجتماعی دی زوریلا (۲۰۰۲) استفاده گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از روش های مدل یابی معادلات ساختاری بر مبنای مربعات جزیی و از نرم افزارهای SPSS و SMART PLS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که سبک دلبستگی ایمن و اجتنابی، ارزیابی مجدد و جرات ورزی به طور مستقیم حل مساله اجتماعی را پیش بینی می کنند. همچنین نتایج نشان داد سبک دلبستگی ایمن و اجتنابی، ارزیابی مجدد از طریق نقش میانجی جرات ورزی به صورت غیرمستقیم حل مساله اجتماعی را پیش بینی می کنند. به عنوان نتیجه گیری کلی می توان اذعان داشت حل مساله اجتماعی به عنوان یکی از سازه های بنیادین در زندگی بشری، از عوامل مختلف اجتماعی، شخصیتی و شناختی تاثیر می پذیرد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، تنظیم هیجان ، حل مساله اجتماعی ، جرات ورزی