بررسی شرایط قانونی حضانت کودک بعد از طلاق در حقوق ایران

مسئله حضانت کودکان پس از طلاق والدین از چالش برانگیزترین موضوعات حقوق خانواده در ایران محسوب می شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی به ارزیابی نظام حقوقی فعلی و کاستی های آن پرداخته است. یافته ها نشان می دهد نظام حقوقی ایران در زمینه حضانت کودک، با وجود پیشینه فقهی غنی و قوانین نسبتا جامع، در عمل با موانع متعددی روبروست. مهمترین این چالش ها شامل تفسیرهای متفاوت از مفهوم مصلحت کودک، نبود معیارهای عینی برای سنجش صلاحیت والدین، کمبود امکانات تخصصی در دادگاه های خانواده و نارسایی در نظارت بر اجرای احکام می باشد. در این پژوهش، راهکارهای تحولی در سه سطح ارائه شده است: در سطح تقنینی، شفاف سازی مفاهیم و روزآمدسازی قوانین؛ در سطح قضایی، تخصصی تر کردن ساختار دادگاه ها و توسعه خدمات مشاوره ای؛ و در سطح اجرایی، تقویت سازوکارهای نظارتی و حمایتی. این پیشنهادات با هدف ایجاد توازن بین حقوق والدین و مصالح عالیه کودک طراحی شده اند. یافته های این مطالعه می تواند مبنای مناسبی برای سیاست گذاران و قانون گذاران در جهت اصلاح نظام حقوقی حضانت باشد.

کلیدواژه ها:

حضانت کودک ، حقوق خانواده ، مصلحت کودک ، قانون مدنی ، دادگاه خانواده ، طلاق ، نظام قضایی