نقش آموزش و توانمندسازی کودکان استثنایی در سلامت خانواده و جامعه

کودکان استثنایی به عنوان گروهی با نیازهای ویژه آموزشی و حمایتی، نقش مهمی در سلامت خانواده و جامعه دارند. در این پژوهش، «نقش آموزش و توانمندسازی کودکان استثنایی در سلامت خانواده و جامعه» مورد بررسی قرار گرفت. هدف اصلی مطالعه، تحلیل تاثیر آموزش و توانمندسازی والدین و مربیان این کودکان بر بهبود سلامت روانی، اجتماعی و عملکرد خانواده بود. پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و پیمایشی با جامعه آماری شامل ۳۰ والد یا مربی کودکان استثنایی ساکن شهر قاین در سال ۱۴۰۴ انجام شد که با پرسش نامه استاندارد داده ها جمع آوری و با نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج تحلیل توصیفی نشان داد که میانگین سن شرکت کنندگان ۳۸.۵ سال با تنوع سنی مناسب و بیش از ۵۰ درصد آن ها دارای تحصیلات عالی هستند. میانگین نمره توانمندسازی والدین ۳.۸ (مقیاس لیکرت ۱ تا ۵) بود که بیانگر سطح مطلوب توانمندسازی است. آزمون t مستقل تفاوت معناداری در میزان توانمندسازی بین والدین زن و مرد (p = ۰.۰۲۷) نشان داد، به طوری که زنان توانمندتر ارزیابی شدند. آزمون مربع کای رابطه معناداری بین سطح تحصیلات والدین و رضایت از آموزش های دریافتی (p = ۰.۰۰۹) تایید کرد، به این معنا که والدین با تحصیلات بالاتر رضایت بیشتری داشتند. همچنین، ضریب همبستگی پیرسون رابطه مثبت و قوی ۰.۶۵ (p < ۰.۰۰۱) بین میزان آموزش دریافتی و سلامت روانی خانواده را نشان داد. نتایج این پژوهش تاکید می کند که آموزش و توانمندسازی والدین کودکان استثنایی نقش کلیدی در ارتقاء سلامت خانواده دارد و برنامه های آموزشی باید بر اساس ویژگی های فردی، جنسیت و سطح تحصیلات والدین طراحی شود. همچنین، حمایت های اجتماعی و استفاده از فناوری های نوین آموزشی می تواند اثربخشی این آموزش ها را افزایش دهد. ازاین رو، سیاست گذاران و نهادهای ذی ربط باید توجه ویژه ای به توسعه برنامه های توانمندسازی خانواده ها مبذول دارند تا سلامت کودک و خانواده را تضمین نمایند.

کلیدواژه ها:

کودکان استثنایی ، آموزش ، توانمندسازی ، سلامت ، جامعه ، خانواده