رویکرد سازمان بهزیستی در پیشگیری از اعتیاد (با تاکید بر الگوی پیشگیری سه گانه)

امروزه اعتیاد به مواد مخدر به مهمترین مساله اجتماعی در سطح جهان تبدیل شده و از آن جهت که یکی از معضلات بهداشتی، روانی و اجتماعی محسوب می گردد به بلای خانمان سوز نیز معنون شده است. آثار زیانباری که اعتیاد برای فرد و جامعه به همراه دارد ضرورت مبارزه با آن را توجیه می نماید و به همین دلایل است که در عصر حاضر برنامه پیشگیری از اعتیاد از مهمترین سیاست های دولت های جهان به شمار می آید. در کشور ایران نیز ارگان هایی اعم از دولتی و غیر دولتی در راستای پیشگیری از اعتیاد خدمات و فعالیت هایی ارائه می نمایند که از جمله مهمترین آنها می توان به سازمان بهزیستی اشاره نمود. تحقیق حاضر با ماهیتی توصیفی-تحلیلی و به روش کتابخانه ای و اسنادی در پی آن است که نشان دهد سازمان بهزیستی چگونه و با الهام از کدام مدل پیشگیری و با چه فعالیت ها و رویکردی سعی در پیشگیری از اعتیاد دارد. با بررسی فعالیت های سازمان بهزیستی مشخص شد که سازمان مذکور با الهام از مدل پیشگیری سه مرحله ای و با رویکردی اصلاحی درمانی در پی آن است که در مرحله اول افراد جامعه در دام علل و عوامل اعتیاد گرفتار نشوند و در مرحله دوم یعنی بعد از گرفتار شدن در دام علل و عوامل اعتیاد با ارائه خدمات تخصصی و روانشناسی و مددکاری در صدد رفع علل و عوامل مذکور می باشد و در مرحله سوم یعنی بعد از بروز اعتیاد با ارائه خدمات خویش سعی در درمان و بازپروری معتاد به منظور باز اجتماعی شدن و جلوگیری از استمرار و تکرار اعتیاد دارد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، سازمان بهزیستی ، پیشگیری سه مرحله ای ، آسیب اجتماعی