تحلیلی فمنیستی از هفت پیکر نظامی

نظامی گنجوی از شاعران قرن ششم و سبک آذربایجانی است که توصیفات و شخصیت پردازی او از زنان در بافت متن نشان دهنده و بازتاب دیدگاه زمانه و بافت اجتماعی دوران از زنان جامعه بوده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی فمنیستی هفت پیکر نظامی گنجوی می پردازد. یافته ها حاکی از تنش میان حضور نمادین زنان و انقیاد ساختاری آنان است؛ زیبایی و دانش زنان به مثابه زینت های مردانه بازنمایی می شود و روایتگری، آنان علیرغم ظرفیت های مقاومت گرایانه به تحکیم نظام پدرسالاری می انجامد. این مطالعه دوگانگی پارادوکسیکال زن فرشته و زن افسونگر و سکوت بدنمندی زنان را به عنوان شاخصه های کلیدی گفتمان جنسیتی در ادبیات کلاسیک برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

نظامی ، فمینیسم ، زن