پیش بینی هوش هیجانی و راهبردهای مقابله ای بر مبنای تروماهای دوران کودکی با نقش میانجی سبک های دلبستگی در زنان ۲۰-۴۰ سال شهرستان یزد

یکی از مهمترین عوامل در تامین سلامت و بهداشت روانی افراد خانواده حس آرامش مادر است فرزندان در فضای خصوصی و صمیمانه خانواده یاد میگیرند که چه احساسی نسبت به خود داشته باشند دیگران چه عکس العملی نسبت به آنها خواهند داشت و آنها باید چگونه در مورد رفتارها و هیجانهای دیگران فکر کنند. این پژوهش به بررسی پیش بینی هوش هیجانی و راهبردهای مقابله ای بر مبنای تروماهای دوران کودکی و نقش میانجی سبکهای دلبستگی در زنان ۲۰ تا ۴۰ ساله شهرستان یزد میپردازد. جامعه آماری شامل کلیه زنان ۲۰ تا ۴۰ ساله شهرستان یزد بود و نمونه پژوهش شامل ۱۰۰ زن بود که ترومای کودکی آنها تایید شد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه هوش هیجانی گلمن (۱۹۹۵) پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسال کولینز و رید (۱۹۹۰) پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ) برنستاین و همکاران (۲۰۰۳) و پرسشنامه راهبردهای مقابله ای لازاروس و فلکمن (۱۹۸۵) بود نتایج در سطح معناداری ۰/۰۰۱ نشان میدهند که تروماهای دوران کودکی با کاهش هوش هیجانی و استفاده کمتر از راهبردهای مقابلهای سازنده مرتبط .هستند ،همچنین سبکهای دلبستگی ایمن به عنوان عاملی مثبت در تقویت هوش هیجانی و بهبود راهبردهای مقابله ای عمل میکنند در حالی که سبکهای دلبستگی ناایمن میتوانند اثرات منفی تروما را تشدید کنند. این یافته ها بر اهمیت توجه به تجربیات اولیه زندگی و تاثیر آن بر سلامت روانی و اجتماعی زنان تاکید میکنند و میتوانند به طراحی برنامههای مداخله ای برای بهبود هوش هیجانی و راهبردهای مقابله ای در افرادی که تروماهای دوران کودکی را تجربه کرده اند کمک کنند در نهایت این تحقیق میتواند به روانشناسان و مشاوران در فهم بهتر ارتباطات میان تروما دلبستگی و هوش هیجانی یاری رساند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی راهبردهای مقابله ای ، تروماهای دوران کودکی ، سبک های دلبستگی