اثر بخشی گشتالت درمانی بر افسردگی نوجوانان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر مشهد

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی روش گشتالت درمانی بر افسردگی نوجوانان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر مشهد انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه نوجوانان با شکایت افسردگی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر مشهد در سال ۱۴۰۲ بود از این میان نمونه ای به حجم ۳۰ نفر به با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر) و کنترل (۱۵) نفر) قرار گرفتند. ملاکهای ورود به پژوهش، محدوده سنی ۱۲ تا ۱۷ سال تمایل به شرکت در پژوهش و پر کردن رضایت نامه کتبی و ملاکهای خروج عدم تمایل ادامه، ناقص پرکردن پرسشنامه ها و غیبت بیش از دو جلسه در آموزشها بود ابزار پژوهش پرسشنامه افسردگی بک-ویرایش دوم (BDI-II) بود. گروه آزمایش تحت آموزش به روش گشتالت درمانی براساس مدل پرز و همکاران (۱۹۵۱) در ۱۲ جلسه یک ساعته هفته ای یک جلسه قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکردند. تجزیه و تحلیل داده ها با روش کوواریانس تک متغیره و چند متغیره و با استفاده از نسخه ۲۳-SPSS انجام شد با توجه به یافتهها مقدار F و اندازه اثر بالا متغیر افسردگی، در سطح معناداری (۰/۰۱>p معنادار بود نتایج نشان داد روش گشتالت درمانی بر افسردگی نوجوانان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر مشهد اثربخش بوده و موجب کاهش سطح افسردگی در نوجوانان شده است.

کلیدواژه ها:

گشتالت ، درمانی ، افسردگی ، نوجوانان