نقش شناساگرهای دما-زمان در ارتقای امنیت غذایی و بهبود بسته بندی محصولات کشاورزی

هدف: امنیت غذایی و کاهش ضایعات از چالش های مهم صنایع کشاورزی و غذایی است. شناساگرهای دما-زمان (TTI) به عنوان بخشی از بسته بندی هوشمند، ابزارهایی نوین برای پایش شرایط نگهداری و حمل ونقل مواد غذایی محسوب می شوند. هدف این پژوهش بررسی کارکرد، مزایا و چالش های این فناوری در بهبود کیفیت محصولات کشاورزی و غذایی است .یافته ها: شناساگرهای دما-زمان در مدل های انتشاری، آنزیمی، میکروبی، پلیمری و فتوکرومیک طراحی شده اند که هر یک با استفاده از تغییر رنگ، تغییر شکل مکانیکی یا واکنش های شیمیایی، کیفیت نگهداری محصول را نمایش می دهند. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از این فناوری در بسته بندی محصولات کشاورزی، منجر به بهبود کنترل کیفیت، کاهش فساد، افزایش ایمنی مصرف کننده و بهینه سازی زنجیره تامین شده است. در کشورهای پیشرفته این فناوری به صورت گسترده در محصولات لبنی، پروتئینی، میوه ها و سبزیجات استفاده می شود. جهت گیری ها برای پژوهش های آینده: برای توسعه این فناوری در صنایع کشاورزی ایران، نیاز به تحقیقات جامع درباره امکان بومی سازی، بهینه سازی هزینه تولید و ارزیابی عملکرد این شناساگرها در شرایط مختلف آب وهوایی وجود دارد. همچنین بررسی اثرات زیست محیطی و اقتصادی این فناوری در کاهش ضایعات غذایی و افزایش بهره وری زنجیره تامین ضروری است. نتیجه گیری: شناساگرهای دما-زمان ابزارهایی موثر در افزایش امنیت غذایی و کاهش ضایعات هستند. بومی سازی و توسعه این فناوری در صنعت کشاورزی ایران، نیازمند حمایت پژوهشی و اجرایی است تا بتوان از مزایای آن در بهینه سازی زنجیره تامین مواد غذایی بهره برداری کرد. کلمات کلیدی: امنیت غذایی، بسته بندی هوشمند، شناساگر دما-زمان، کنترل کیفیت، کاهش ضایعات

کلیدواژه ها:

امنیت غذایی ، بسته بندی هوشمند ، شناساگر دما-زمان ، کنترل کیفیت ، کاهش ضایعات