مروری نظام مند بر پژوهش های مرتبط با یادگیری ترکیبی در آموزش

رویکرد ترکیبی به یادگیری می تواند فرصتی ایجاد کند تا یادگیرندگان با استفاده از روشهای مختلف یادگیری به شکلی کاملتر و جامع تر به درک و یادگیری مطالب و محتوای آموزشی بپردازند. هدف پژوهش حاضر مطالعه پژوهشهای مرتبط با رویکرد یاددهی-یادگیری ترکیبی در آموزش ایران است. این پژوهش به روش کیفی و با شیوه مطالعه مروری نظام مند انجام شده است. بدین منظور منابع مورد نیاز از پایگاه های اطلاعاتی مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، پایگاه مجالت تخصصی نور، بانک اطلاعاتی نشریات کشور مرجع دانش سیویلیکا و پایگاه اطلاعات علم ی ایران با استفاده از کلیدواژه های مناسب جستجو شد. سپس مستندات یافت شده برمبنا ی الگو ی هفت مرحله ای سندولسکی و باروسو مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که در یک نگاه سیستمی پژوهشهای پیشین در موضوع نظام یاددهی-یادگیری ترکیبی در آموزش ایران سه مقوله شایستگی های مرتبط با یادگیرنده دارا ی ۴ زیرمقوله(مهارت های ذهنی، عملکرد تحصیلی، آمادگی های روانی، آمادگی های فراشناختی)، فرآیند فرآیند یاددهی-یادگیری دارای ۳ مقوله فرعی تر و برونداد برونداد) مرتبط با دانشجو دارا ی ۳ زیرمقوله (افزایش منابع یادگیری و دسترسی به منابع، تعاملات یادگیرندگان و درگیری تحصیلی، مشارکت والدین)، شایستگی های مرتبط با مدرس دارا ی ۲ زیرمقوله (ویژگی های جمعیت شناختی، آمادگی های روانی، آمادگی های شناختی) را مورد بررس ی قرار داده اند. بر نتایج پژوهش حاضر می تواند الگوی عمل مدی ران و مدرسان برا ی پیاده ساز ی اثربخش رو یکرد ترکیبی در نظام یاددهی-یادگیری و راهنما ی پژوهشگران برا ی انجام تحق یقات بیشتر به منظور رفع کاست ی های پژوهشی در این حوزه باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، آموزش ، مرور نظام مند ، یادگیرنده ، یاددهنده