نقش عرف تجاری در تعیین مطابقت کالا با قرارداد در بیع بین المللی و حقوق ایران

مطابقت کالا با قرارداد یکی از اساسی ترین تعهدات فروشنده در عقد بیع محسوب می شود و نقض آن، زمینه ساز بروز اختلافات گسترده در روابط معاملاتی داخلی و بین المللی است. در کنوانسیون بیع بین المللی کالا مصوب ۱۹۸۰ وین، مفهوم مطابقت کالا با قرارداد از دو جنبه متمایز، یعنی مطابقت مادی و مطابقت حقوقی، مورد توجه قرار گرفته و برای هر یک، مقررات و آثار خاصی پیش بینی شده است. کنوانسیون، در کنار شروط صریح قراردادی نظیر مقدار، کیفیت، وصف و نحوه بسته بندی کالا، در موارد سکوت یا اجمال قرارداد نیز با توسل به ضوابط تکمیلی و غیرقراردادی، از جمله معیارهای عرف تجاری و انتظارات متعارف خریدار، دامنه مسئولیت فروشنده را تبیین می نماید. در حقوق ایران نیز هرچند اصل لزوم تسلیم مبیع مطابق با قرارداد مورد پذیرش قرار گرفته است، اما شیوه تعیین مطابقت کالا و شرایط تحقق مسئولیت فروشنده، به ویژه در فرض سکوت قرارداد، با رویکرد کنوانسیون تفاوت هایی اساسی دارد. این تفاوت ها به ویژه در زمینه نقش عرف، هدف خاص خریدار و قلمرو مسئولیت بایع، اهمیت بیشتری می یابد.

کلیدواژه ها:

مطابقت کالا با قرارداد ، عرف تجاری ، بیع بین المللی ، حقوق ایران ، مسئولیت فروشنده