اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر آموزه های دینی بر نوع دوستی، همدلی و نشاط کودکان

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر آموزه های دینی بر نوع دوستی، همدلی و نشاط کودکان شهر اصفهان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کودکان ۹ تا ۱۱ سال دبستان های شهر اصفهان در سال ۱۴۰۰ بودند که با توجه به معیارهای ورود ۳۰ نفر از کودکانی که در نوع دوستی، نشاط اجتماعی و همدلی یک انحراف معیار از نقطه برش پایین تر بودند به صورت هدفمند انتخاب شدند و با روش جایگزینی تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه همدلی کودکان، پرسش نامه نوع دوستی و پرسشنامه شادی و نشاط کودک بود. پرسشنامه ها قبل از مداخله تکمیل شد سپس گروه آزمایش ۱۱ جلسه ۶۰ دقیقه ای مهارت های اجتماعی مبتنی بر آموزه های دینی را دریافت کردند. هر دو گروه بعد از مداخله ارزیابی شدند. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس انجام شدند. یافته ها نشان داد آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر آموزه های دینی بر همدلی، نوع دوستی و نشاط کودکان شهر اصفهان اثربخش بود.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، آموزه های دینی ، همدلی ، نشاط ، نوع دوستی