رابطه سبک های فرزندپروری با شادکامی، سازگاری اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر قائم شهر

هدف از این تحقیق بررسی رابطه سبک های فرزندپروری با شادکامی، سازگاری اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر قائم شهر بود. تحقیق حاضر از نظر هدف بنیادی و بر اساس ماهیت توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه تحقیق را دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر قائم شهر به تعداد ۴۵۳۷ نفر تشکیل دادند که به صورت تصادفی و به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان ۳۵۱ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه های سبک های فرزندپروری بامریند (۱۹۷۳)، شادکامی آکسفورد (OHQ)، سازگاری اجتماعی سینها و سینگ (۱۹۹۳) و خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینگ (۱۹۹۹) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Spss۲۲ و آزمون های تحلیل آماری، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که سبک فرزندپروری مستبد با شادکامی، سازگاری اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان رابطه معکوس و معناداری داشته و همچنین سبک های فرزندپروری سهل گیر و مقتدر با شادکامی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری داشته و همچنین سبک فرزندپروری سهل گیر نیز با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان رابطه معکوس و معنادار داشته و سبک فرزندپروری مقتدر نیز با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری داشته است.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، شادکامی ، سازگاری اجتماعی ، خودکارآمدی تحصیلی