بررسی فقهی بازدارندگی سلاح کشتار جمعی و کودکان

زمینه و هدف از منظر بسیاری از فقه، پژوهان نگهداری سلاحهای کشتار جمعی کودکان، وزنان نه به قصد استفاده از آن در صحنه پیکار، بلکه به دلیل ارعاب دشمن می تواند خاصیت بازدارندگی داشته باشد و در نتیجه دشمن با ملاحظه سلاح موجود، هرگز فکر تجاوز را نیز نخواهد کرد همچنین تولید و انباشت این سلاح می تواند باعث قدرت افزایی شده و سلطه دشمن را از بین ببرد؛ از این رو قدرت فشار و چانه زنی حکومت اسلامی را افزایش می دهد لذا هدف از پژوهش حاضر تبیین فقهی نگهداری سلاحهای کشتار جمعی و کودکان به عنوان عامل بازدارنده خواهد بود. روش این پژوهش با بهره گیری از منابع اسلامی به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و اینترنتی انجام شده است. ملاحظات اخلاقی در سراسر پژوهش حاضر صداقت و امانتداری علمی به طور کامل رعایت شده است. یافته ها یافته ای پژوهش حاکی از آن است که قواعد فقهی متعددی همچون نفی سبیل حرمت، اقدام سالب نفوس، عامه لاضرر و لاضرار و... بر عدم مشروعیت نگهداری سلاحهای کشتار جمعی و کودکان دلالت دارند اما با نگرش در آیه ۶۰ سوره انفال و تاکید بر عدم تسلط سایرین بر مسلمانان و پیشگیری از تعدی کافرین بر مسلمانان به نظر می رسد بازدارنده بودن نگهداری سلاحهای کشتار دسته جمعی قابل توجیه باشد. نتیجه گیری مطابق اسناد ملفوظ از قرآن، سنت، معصوم، درک عقل و مقاصد شریعت مشخص گردید، تولید و به کارگیری سلاحهای غیرمتعارف و کشتار

کلیدواژه ها:

فقه ، سلاح کشتار جمعی ، کودکان ، بازدارندگی ، منابع اسلامی