پیش بینی تعهد زناشویی براساس سازگاری و صمیمیت زناشویی در افراد با ازدواج مجدد

این پژوهش با هدف پیش بینی تعهد زناشویی براساس سازگاری و صمیمیت زناشویی در افراد با ازدواج مجدد در سال ۱۴۰۳ انجام شد. روش پژوهش توصیفی از همبستگی بود و جامعه آماری شامل تمامی افراد با ازدواج مجدد در شهر اردبیل بود. ابتدا پرسشنامه ها از طریق فضای مجازی در اختیار جامعه آماری قرار داده شد و تعداد ۱۳۶ نفر با روش نمونه گیری هدفمند، بصورت داوطلبانه به پرسشنامه ها پاسخ دادند. به منظور اجرای پژوهش حاضر از سه پرسشنامه ی تعهد زناشویی آدامز و جونز (DCI)، سازگاری زناشویی اسپانیر (DAS) و صمیمیت زناشویی واکر و تامسون (MIS) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با روش آمار توصیفی و استنباطی (رگرسیون چندگانه ) با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ انجام شد.یافته ها نشان داد که بین تمامی متغیرها و زیرمقیاسهای آن ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد. و صمیمیت و سازگاری زناشویی پیش بینی کننده تعهد زناشویی است و زیر مقیاسهای انسجام، همکاری و توافق و رضایت از متغیر سازگاری زناشویی پیش بینی کننده تعهد زناشویی می باشند.

کلیدواژه ها:

تعهد زناشویی ، سازگاری زناشویی ، صمیمیت زناشویی ، ازدواج مجدد