اولویت بندی مولفه های نگرش نسبت به کاربرد هوش مصنوعی در درمانهای روانشناسی

در سالهای اخیر، هوش مصنوعی پیشرفت زیادی کرده و در حوزههای مختلفی از جمله طراحی ، تولید محتوا، حمل ونقل ، امور مالی و پزشکی از آن استفاده می کنند. این فناور ی هوشمند به دلیل داشتن توانایی بالا در پردازش حجم گستردهای از دادهها،یک انقلاب در روانشناسی ایجاد کرده و قادر است بسیاری از مشکلات سلامت روان از جمله افسردگی ، اختلالات یادگیری، مشکلات روانشناختی و ... را حل کند. هدف از این پژوهش اولویت بندی مولفه های نگرش نسبت به کاربرد هوش مصنوعی در درمانهای روانشناسی است ، که جامعه آماری این پژوهش را مراجعین دارای افسردگی به مراکز مشاوره شهر تبریز تشکیل می دهند، که ۱۲۰ نفر به عنوان حجم نمونه به صورت روش نمونه گیری تصادفی از میان جامعه آماری انتخاب شدند. در جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد اونگنا (۲۰۲۰) استفاده شده است . برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تی تست و فریدمن استفاده گردید. نتایج حاکی از این است که تمامی مولفه ها در درمانهای روانشناسی تاثیردار بودند و در جهت اولویت بندی از آزمون فریدمن استفاده شد که به ترتیب اول مولفه بی اعتمادیومسئولیت پذیری، اطلاع از رویه ، تعامل شخصی ، کارایی و مطلع شدن بدست آمد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بی اعتمادی و مسئولیت پذیری ، اطلاع از رویه ، تعامل شخصی ، کارایی ، مطلع شدن ، درمانهای روانشناسی