نظریه انتقادی: بررسی مفاهیم و جهت گیری های اساسیاز دریچه سازمان و مدیریت

نظریه انتقادی از با نفوذترین مکاتب فکری قرن بیستم است، مکتبی که از مشاجرات فکری بر سر هگل (اندیشه-های هگل در توجه به بعد ذهنی و دی الکتیک)؛ مارکس (اندیشه های فلسفی)، فروید (در سطح آگاهی) و وبر (عقلانیت و کنش اجتماعی)، اندیشمندانی در «موسسه پژوهش های اجتماعی» گرد هم آمدند (ادامه موسسه وابسته به دانشگاه فرانکفورت) که در سال ۱۹۲۳ پژوهش در اندیشههای مارکسیستی و بازسازی آن را بکار بست، و آگاهی کاذب در جامعه سرمایه داری معاصر و علمگرایی (اثباتگرایی )، در علوم اجتماعی را همچون دانش شیءشده می بیند و به بررسی روابط میان فرهنگ (کتاب انسان تک ساحتی مارکوزه در سال ۱۹۶۴ و دی الکتیک روشنگری آدورنو در سال ۱۹۷۹) به عنوان ابزاری عقلانی، اقتصاد، دولت و ایدئولوژی می پردازد. با توجه به اهمیت و جایگاه جامعه شناسی در شکل گیری سازمان و مدیریت و تاثیر و نفوذ انکارناپذیر نظریات جامعه شناختی بر فراز و فرودهای سازمانی، بنابراین پژوهش حاضر می کوشد تا مفاهیم و جهت گیری های بنیادی نظریه انتقادی را از دریچه سازمان و مدیریت مورد کنکاش قرار دهد.

کلیدواژه ها:

نظریه انتقادی ، هابر ماس ، سازمان و مدیریت ، نظریه های جامعه شناختی