اثر بخشی روان درمانی مثبت نگر ایرانی-اسلامی برخوش بینی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر بخشی درمان مثبت نگر ایرانی اسلامی برخوش بینی بیماران مبتلا به انجام شد. روش دیابت نوع دو پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به بیمارستان های ناحیه ۳ شهر اصفهان سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند. از بین بیماران، ۳۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع دو با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه جهت گیری زندگی شی یر و کارور (۱۹۸۵) و ۸ جلسه درمان مثبت نگر ایرانی-اسلامی (احمدی و همکاران،۱۴۰۲) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد، پیش آزمون و پس آزمون گروه آزمایش با یکدیگر تفاوت معناداری داشتند، نمرات خوش بینی در پس آزمون افزایش داشت ، بنابراین درمان مثبت نگر ایرانی اسلامی برخوش بینی بیماران مبتلا دیابت نوع دو تاثیر داشت(۰۱/۰>P).

کلیدواژه ها:

درمان مثبت نگر ایرانی-اسلامی ، خوش بینی ، بیماران مبتلا به دیابت نوع دو