تاثیر سیستم های مختلف کشاورزی بر تنوع زیستی

تنوع زیستی بخشی از سیستم کشاورزی ارگانیک است ، زیرا ترویج و گسترش تنوع گونه ای در کشتزارها برای تولید ارگانیک ضروری است . مزرعه های ارگانیک از طریق اقداماتی همچون مناطق اختصاص داده شده برای تنوع زیستی ، مناطق کشاورزی گسترده و مدیریت سا یت تطبیقی می توانند فضا و منابع بیشتری را برای نیازهای گوناگون بسیاری از گونه ها فراهم نمایند . کشاورزان از خدمات اکوسیستمی پیشرفته ارائه شده توسط تنوع زیستی ، بیشتر بهرهمند می شوند زیرا این امر آنها را قادر می سازد تا کاربرد عوامل بیرونی (مانند استفاده از حشره کش ها) را در سیستم های زراعی خود کاهش دهند. گروه های کارکردی مانند گرده افشانها، حشرات مفید و تجزیه کنندهها نیز از روشهای کشاورزی ارگانیک بهره م ی برند. تنوع گونه ای بین سیستم های کشاورزی (ارگانیک ، معمولی و غیره) متفاوت است . با این حال، تفاوتهای چشمگیری بین انواع سیستم کشاورزی وجود دارد، به عنوان مثال: محصولات زراعی یکساله ، انگورکاری ، باغهای میوه و یا علفزارهای دائمی دارای پتانسیل متفاوت ی برای گسترش تنوع گونه ای می باشند. با افزایش تنوع زیستی ، کشاورزی ارگانیک ثبات و انعطافپذیری را در سیستم های تولید افزایش می دهد، که با توجه به بیشتر شدن حوادث طبیعی و غیرطبیعی و تغییرات آب و هوایی ، اهمیت فزایندهای پیدا کرده است . در ترکیب با اقدامات حفاظتی محیط زیستی ، کشاورزی ارگانیک می تواند هم افزایی بیشتری برای گسترش تنوع زیستی ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

تنوع گونه ای ، کشاورزی پایدار ، کشت ارگانیک ، محیط زیست