مطالعه تطبیقی رویکرد اسلام وقوانین ملی در مواجهه با بزهکاران سیاسی

جرم سیاسی از جرایمی است که همواره حکومتها با آنها روبرو بوداند.وجود مخالفان وبزهکاران سیاسی ، جزءلاینفک همه حکومتها است .بررسی تحولات تاریخی در این زمینه نشان می دهد که دولتها در طول تاریخ در تعیین سیاست کیفری واکنشی ،از نظر میزان و نوع پاسخ کیفری ونیزتضمینات دادرسی ،نسبت به مجرمان سیاسی رویکرد متفاوتی داشته اند..دراینجا رویکرد اسلام، به عنوان کامل ترین دینی که برای تمام بخش های زندگی انسان برنامه دارد،درمواجهه با مخالفین ،قابل توجه است .سیاست جنایی اسلام درمواجهه با پدیده مجرمانه ، سیاست مشارکتی است که سعی دارد بزه وانحراف را از طریق پاسخ های غیر کیفری واجتماعی مانند خودکنترلی ازطریق توبه وموعظه یا نظارت همگانی از طریق امر به معروف ونهی از منکرونظر خواهی ،جواب دهد.وپاسخ کیفری را به عنوان آخرین روش نسبت به مجرمین اعمال کند.بنابراین دراسلام با توجه به اینکه ، مرحله اول پاسخ به جرم وانحراف وگناه درونی است .مرحله دوم هم نخست به مرحله اول برمیگردد. وسعی می شود وجدان فرد راه بیدار کند وخود کنترلی را دراو تقویت کرد.چنانچه ما این را در سیره پیامبر ومامان معصوم می بینیم که ،در برخورد با مخالفین ،دراول امر آنها را نصحیت وموعظه می کنند.نصیحت های وموعظه های حضرت علی نسبت به اصحاب جمل وخوارج حتی در میدان جنگ ،واینکه توبه انها قبول است .بیانگراین رویکرد اسلام است .این در حالی است ،که بررسی سیاست پاسخ دهی اسلام،وسیره پیامبر اسلام } ص{ وحضرت علی } ع{ درمواجهه با بزهکاران سیاسی ودگراندیشان،این نتیجه را می دهد که رویکرد قوانین ملی در مواجهه با بزهکاران سیاسی ،با رویکرد اسلام تناسب ندارد.نوشته پیش رو با بررسی سیره پیامبر}ص{وحضرت علی } ع{ که منبع اصلی سیاست جنایی اسلام در برخورد با بزهکاران سیاسی است ،ومطالعه تطبیقی آن با رویکرد قوانین ملی در این زمینه ،به نقد این قوانین ،وطرح پیشنهادات، جهت اصلاح قوانین پرداخته است .

کلیدواژه ها:

رویکرد اسلام ، رویکرد قوانین ملی ، بزهکاران سیاسی .