صلاحیت مراقبت معنوی پرستاران شاغل در بخش اورژانس مراکز آموزشی درمانی خرم آباد در سال ۱۴۰۲

پرستاران بزرگترین گروه کارکنان خدمات بهداشتی درمانی در سراسر دنیا هستند و مسئول ارائه مراقبت کل نگر به بیماران میباشند. مراقبت معنوی حلقه گمشده مراقبت کل نگر میباشد. مطالعه حاضر به منظور تعیین میزان صلاحیت مراقبت معنوی پرستاران بخش اورژانس مراکز آموزشی درمانی خرم آباد انجام شد. نتایج مطالعه حاضر استخراج شده از نتایج یک مطالعه نیمه تجربی دو گروهی با طرح پیش آزمون و پس آزمون میباشد. این مطالعه روی ۸۴ پرستار (۴۲) نفر گروه مداخله و ۴۲ نفر گروه کنترل) که به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه صلاحیت مراقبت معنوی و پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک بود. جهت تجزیه تحلیل داده ها از spss ۲۳ trial استفاده شد و از آزمونهای آماری استنباطی شامل آنالیز واریانس تکرار شونده نی مستقل و تست دقیق فیشر و آمار توصیفی شامل میانگین ، میانه و درصد جهت تجزیه تحلیل داده ها استفاده شد. بیشتر افراد شرکت کننده در این مطالعه در هر دو گروه مداخله و کنترل زن بودند. میانگین انحراف معیار نمره صلاحیت مراقبت معنوی قبل بعد از مداخله و یک ماه بعد از مداخله به ترتیب ۵۷۶۸۹ (۶۸۹) ۸۵۶۱ (۷۴۷) و ۸۵.۶۱ (۷٫۴۷) بود. آزمون آنالیز واریانس اندازه گیریهای مکرر نشان داد تغییرات میانگین صلاحیت مراقبت معنوی در طول زمانهای فوق معنادار است (۰٫۰۰۱>P). میانگین نمره صلاحیت مراقبت معنوی کل و ابعاد آن بجز خرده مقیاس خودشناسی در طول زمانهای متفاوت در گروه مداخله تفاوت معنی داری داشت (۰٫۰۰۱>P). نتایج مطالعه ما نشان داد که صلاحیت مراقبت معنوی پرستاران اورژانس پایین بود. با برگزاری کارگاهها و دوره های آموزشی و همچنین دوره های ضمن خدمت مراقبت معنوی برای پرستاران می توان کیفیت مراقبت پرستاری را ارتقاء داد که در نتیجه این امر ایمنی بیماران نیز افزایش مییابد بنابراین گنجاندن سرفصلهای مرتبط با مراقبت معنوی در حرفه پرستاری امری ضروری است.

کلیدواژه ها:

صلاحیت مراقبت معنوی مراقبت کل نگر ، پرستاران ، معنویت