رابطه استحکام من ورفتارخودآسیب رسانی با میانجی گری تنظیم هیجان

هدف از پژوهش حاضر برسی رابطه استحکام من با رفتارهای خودآسیب رسان نوجوانان با میانجی گری تنظیم هیجان بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی _همبستگی بود. جامعه آماری در این پژوهش تمام دانش آموزان پسر دوره متوسطه ی دوم شهر تبریز در سال تحصیلی۹۹_۱۳۹۸ بودند که از بین آنها تعداد ۱۹۰نفر به شیوه ی نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از مقیاس استحکام من محمد علی بشارت(۱۳۸۶)، پرسشنامه ی خودآسیب رسانی سانسون و همکاران(۱۹۹۸) و پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان(۲۰۰۳) استفاده شد و داده ها با استفاده ازروش تحلیل مسیرمورد تحلیل قرار گرفتند. تحلیل داده ها نشان داد که استحکام من بارفتار های خودآسیب رسان نوجوانان ارتباط معنی دار دارد. یعنی افزایش استحکام من رفتارهای خود آسیب رسانی در نوجوانان را به میزان چشم گیری کاهش دهد. و همچنین تنظیم هیجان می تواند رابطه استحکام من با رفتار های خودآسیب رسان نوجوانان را میانجی گری کند. نتایج به دست آمده نشان می دهد استحکام من بالا موجب می شود که نوجوانان ظرفیت تحمل خود را در برابر ناکامی ها و ناملایمتی ها را افزایش دهند وهمچنین توانایی فرد برای تنظیم انگیزه ها وکنترل تکانه ها و سازگاری با محیط افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

استحکام من ، خودآسیب رسانی ، تنظیم هیجان