بررسی اثر اسید هیومیک بر برخی صفات مورفولوژیک رزماری تحت تنش شوری

شوری از جمله عوامل تنشزای محیطی است که در مراحل مختلف چرخه زندگی گیاه اثرات نامطلوبی بر گیاه ایجاد می کند. با توجه بهوسعت بالای زمین های شور و حتی منابع آب شور در ایران و جهان هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر اسید هیومیک در تعدیل شوری درگیاه رزماری بود. آزمایش حاضر به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه ای انجام شد. فاکتور اولتیمار اسید هیومیک (صفر، ۲۵۰ و ۵۰۰ میلی گرم بر لیتر) و فاکتور دوم تیمار کلرید سدیم (صفر، ۲۵ ، ۵۰ و ۷۵ میلی مولار) در نظر گرفتهشد. بعد از گذشت دو ماه از اعمال تنش شوری برخی صفات مورفولوژیکی گیاه اندازه گیری شد. کمترین طول شاخه اصلی (۴۱ / ۲۴سانتیمتر) و فرعی (۶۸ / ۷ سانتیمتر) به ترتیب در تیمار شوری ۷۵ و ۵۰ میلی مولار بدون اسید هیومیک به دست آمد. با کاربرد اسیدهیومیک بیشترین طول شاخه اصلی (۶۳ / ۳۶ سانتیمتر) در تیمار اسید هیومیک ۵۰۰ میلی گرم در لیتر بدون شوری مشاهده شد وبیشترین طول شاخه فرعی در تیمار اسید هیومیک ۲۵۰ میلیگرم در لیتر بدون شوری به دست آمد. تعداد شاخه فرعی تحت تاثیربرهمکنش تیمارهای اسید هیومیک و شوری قرار نگرفت. بیشترین تعداد شاخه فرعی در تیمار ساده اسید هیومیک ۵۰۰ میلیگرم در لیتردیده شد و در تیمار ساده شوری، گیاه در شوری صفر دارای بیشترین تعداد شاخه فرعی و در شوری ۷۵ میلی مولار کمترین تعداد شاخهفرعی را داشت. بیشترین طول و عرض برگ در تیمار اسید هیومیک ۵۰۰ میلیگرم در لیتر + شوری صفر و کمترین مقادیر در تیمارهایشوری با کمترین مقدار اسید هیومیک قرار داشت. تیمار اسید هیومیک ۵۰۰ میلی گرم در لیتر + شوری صفر با ۳۳ / ۶۰ بیشترین تعدادبرگ را داشت که نسبت به شاهد ۱۲ / ۳۲ درصد برتری داشت. در شوری ۷۵ میلی مولار تعداد برگ در حداقل خود قرار داشت. بنابر نتایجبه دست آمده استفاده از اسید هیومیک ۲۵۰ و ۵۰۰ میلی گرم در لیتر برای تعدیل تنش شوری در رزماری قابل توصیه می باشد.

کلیدواژه ها:

گیاه زینتی ، فیزیولوژی رشد ، شاخساره ، تنش