رویکرد سیستمی به سبک زندگی بر مبنای حکمت متعالیه صدرایی

سبک زندگی از موضوعات بینرشتهای است که رشتههایی مانند اخلاق، روانشناسی، علوم اجتماعی و...، هرکدام به ابعادی از آن پرداخته اند. این موضوع، سبک چگونه زیستن و وجه ممیز افراد بشری، بلکه جامعه و یا گروه خاصی بوده و دربرگیرنده ی علایق، ارزش ها، باورها، تفکرات، تصورات، سرگرمی ها و هر ویژگی رفتاری مخصوص به فرد، جامعه و گروه ها است. به دلیل تاثیرپذیری سبک زندگی از فرهنگ، نوع جهان بینی، اعتقادات حاکم بر جوامع، وضعیت اقتصادی و بسیاری متغیرهای دیگر، و تاثیرگذاری آن بر عوامل دخیل و موثر در روند زندگی و سرنوشت انسان، تبیین یک الگوی جامع از این موضوع، مبتنی بر مبانی که ساحت های گوناگون زندگی بشر را پوشش دهد، مهم می باشد. از قرن بیستم رویکرد سیستمی به عنوان یک تفکر کل نگر و کارآمد در مطالعه ی سیستم های پیچیده مورد توجه اندیشمندان قرار گرفت. مساله اصلی پژوهش حاضر این است که کدام یک از نظام ها و مکاتب فکری موجود توان لازم در تامین مبانی این نوع از رویکرد به سبک زندگی را دارا می باشد؟ این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی دیدگاه حکمت متعالیه را به عنوان یک نظام جامع فلسفی توحیدمحور در رویکرد سیستمی به سبک زندگی مورد هدف و مطالعه قرار داده است. نتایج تحقیق گویای این واقعیت است که نگاه جامع و کلان به شبکه هستی و تحلیل هویت و رابطه آن با سبک زندگی و نگاه غایت شناختی به مسائل، نشان از آن دارد که نگاه ملاصدرا به سبک زندگی بر اساس رویکرد سیستمی است و اصول اساسی این رویکرد و مزایای آن در آن وجود دارد. در چنین رویکردی سبک زندگی یک کل با اجزای به هم پیوسته و هدفمند است و عبارت است از چگونگی تنظیم روابط انسان با خدا، خود، انسان های دیگر و محیط، تحت مدیریت الهی، در جهت غایت معین که متاثر از ذات و صفات انسانی، باورها، ارزش ها و نگرش های پذیرفته شده، همچنین متناسب با امیال و خواسته های حقیقی انسان و وضعیت محیطی اوست.

کلیدواژه ها:

رویکرد سیستمی ، سبک زندگی ، حکمت متعالیه ، ملاصدرا