مطالعات انجام شده از خشونت و پرخاشگری مدیران و کارکنان ویا افراد خارج از سازمان در محیط کار و رابطه آن با هوش هیجانی، رفتارهای کاری غیر سازنده ، پیامدهای منفی برای فرد ، سازمان و عملکرد شغلی

یکی از الگوهایی که ممکن است با همه ابعاد پرخاشگری (خشم، کینه توزی یا لجاجت و تهاجم یا توهین) در ارتباط باشد ظرفیت هیجانی یا هوش هیجانی افراد است ، پرخاشگری یکی از مهمترین مشکلات سلامت عمومی و اجتماعی است که ممکن است به دلیل آسیبهای مستقیم جسمی، مشکلات روانی و رفتاری ایجاد شود، تداوم پرخاشگری علاوه تاثیر بر جنبه های مختلف زندگی فردی و اجتماعی شخص، در قربانیان خود نیز پیامدهایی منفی مانند افسردگی، اضطراب، احساس تنهایی و حرمت خود پایین بر جای می گذارد پرخاشگری و خشونت، دغدغه فزاینده ای برای کارکنان و کارفرمایان و یا مدیران محسوب می شوند ، هدف اصلی ما بررسی ارتباط بین هوش هیجانی و پرخاشگری در محیط کار با ترکیب نتایج مطالعات موجود است که از طرح های روش شناختی دقیق و مجموعه ای از ابزارهای مرتبط و استاندارد بهره می برد. هدف دیگر، شناسایی مهارت های تسهیل کننده رفتار پرخاشگرانه و مهارت های کاهنده سطح آن، با تاکید بر جهت ارتباط بین آن ها و نیز تغییرات اندازه اثر آنان می باشد. در مقاله حاضر، ما به گزارش یافته های مربوط به یک متاآنالیز رابطه بین هوش هیجانی (EI) و رفتارهای پرخاشگرانه در محیط کار با تمرکز بر روی تفاوت های فردی کارکنان پرخاشگر پرداختیم. نتایج پژوهش حاضر، این فرضیه را تایید می کنند که هوش هیجانی (EI) ارتباط منفی با رفتارهای غیرسازنده کاری دارند. محدودیت ها و پیامدهای مطالعه حاضر بر حسب مسائل روانسنجی، رویکرد متفاوت سازه های هوش هیجانی و چارچوب سازمانی مورد بحث قرار گرفته اند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، پرخاشگری ، غیرسازنده ، متاآنالیز