پیش بینی طلاق عاطفی بر اساس انعطاف پذیری هیجانی، مهارت های ارتباطی و اجتناب شناختی در زنان متاهل شهرستان کلاچای

مطالعه حاضر با هدف پیش بینی طلاق عاطفی بر اساس انعطاف پذیری هیجانی، مهارت های ارتباطی و اجتناب شناختی در زنان متاهل انجام شد. روش مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری در این مطالعه، تمامی زنان متاهل شهرستان کلاچای در سال ۱۳۹۸ بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۱۲۰ نفر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها مقیاس طلاق عاطفی گاتمن (۱۹۹۵)، مقیاس انعطاف پذیری هیجانی تقی زاده و محبی پور (۱۳۹۶)، مقیاس مهارت های ارتباطی کوئین دام (۲۰۰۴) و مقیاس اجتناب شناختی سکستون و داگاس (۲۰۰۸) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش همبستگی نشان داد بین بیان احساسات با طلاق عاطفی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (p<۰/۰۱) و با افزایش بیان احساسات میزان طلاق عاطفی کاهش می یابد؛ بین توانایی درک متقابل با طلاق عاطفی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (p<۰/۰۱) و با افزایش توانایی درک متقابل میزان طلاق عاطفی کاهش می یابد؛ بین توانایی حل مسائل عاطفی با طلاق عاطفی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (p<۰/۰۱) و با افزایش توانایی حل مسائل عاطفی میزان طلاق عاطفی کاهش می یابد؛ بین اعتقاد به داشتن حریم و استقلال با طلاق عاطفی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (p<۰/۰۱) و با افزایش اعتقاد به داشتن حریم و استقلال میزان طلاق عاطفی کاهش می یابد؛ بین مهارت های ارتباطی با طلاق عاطفی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (p<۰/۰۱) و با افزایش مهارت های ارتباطی میزان طلاق عاطفی کاهش می یابد؛ و بین اجتناب شناختی با طلاق عاطفی رابطه مثبت وجود دارد (p<۰/۰۱) و با افزایش اجتناب شناختی میزان طلاق عاطفی افزایش می یابد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد طلاق عاطفی بر اساس انعطاف پذیری هیجانی، مهارت های ارتباطی و اجتناب شناختی قابل پیش بینی است و متغیرهای مهارت های ارتباطی، توانایی درک متقابل، اعتقاد به داشتن حریم و استقلال بهترین پیش بینی کننده برای طلاق عاطفی هستند. بنابراین با ارائه آموزش های لازم در جهت بهبود مهارت های ارتباطی و انعطاف پذیری هیجانی در زوجینی که مشکل طلاق عاطفی دارند می توان به بهزیستی روان شناختی رابطه همسران و خانواده کمک کرد.

کلیدواژه ها:

طلاق عاطفی ، انعطاف پذیری هیجانی ، مهارت های ارتباطی ، اجتناب شناختی