راهکارهای اصلاحی برای سندروم متقاطع تحتانی در جامعه ورزشکاران
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SPRCONF07_016
تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405
چکیده مقاله:
سندروم متقاطع تحتانی یکی از شایع ترین الگوهای عدم تعادل عضلانی در ورزشکاران است که با افزایش تیلت قدامی لگن، تشدید لوردوز کمری و اختلال در کنترل عصبی عضلانی همراه بوده و می تواند عملکرد ورزشی و خطر بروز آسیب های اسکلتی عضلانی را تحت تاثیر قرار دهد. با وجود گسترش پژوهش ها درباره مداخلات اصلاحی این سندروم، بخش قابل توجهی از شواهد موجود بر جمعیت های غیرورزشکار متمرکز بوده و مقایسه نظام مند اثربخشی راهکارهای اصلاحی در ورزشکاران همچنان محدود است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل انتقادی و مقایسه شواهد موجود درباره اثربخشی راهکارهای اصلاحی سندروم متقاطع تحتانی در جامعه ورزشکاران انجام شد. این مطالعه به صورت مرور روایی-تحلیلی و با بهره گیری از اصول گزارش دهی PRISMA ۲۰۲۰ طراحی شد. جست وجوی نظام مند منابع در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science، PEDro و Google Scholar برای مطالعات منتشرشده در فاصله سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ انجام گرفت و داده های مربوط به ویژگی های نمونه، نوع مداخله، ابزارهای ارزیابی و پیامدهای پوسچرال، عملکردی و عصبی عضلانی استخراج و به صورت سنتز کیفی موضوع محور تحلیل شدند. شواهد بازیابی شده نشان دادند که پروتکل های اصلاحی مبتنی بر مدل NASM، تمرینات تثبیت مرکزی، فنون انرژی عضلانی و تثبیت سازی عصبی عضلانی پویا به طور کلی با کاهش زاویه لوردوز کمری و تیلت قدامی لگن، بهبود استقامت عضلات تنه، افزایش فعالیت عضله گلوتئوس ماکسیموس و ارتقای کنترل پوسچرال و عملکرد حرکتی همراه هستند. با این حال، به دلیل ناهمگونی روش شناختی مطالعات، تفاوت در ابزارهای ارزیابی و فقدان گزارش یکنواخت اندازه اثر، شواهد کافی برای تعیین برتری قطعی هیچ یک از پروتکل های اصلاحی در دسترس نیست. در مجموع، یافته ها از اثربخشی مداخلات اصلاحی چندجزئی در بهبود شاخص های مرتبط با سندروم متقاطع تحتانی در ورزشکاران حمایت می کنند و نشان می دهند که انتخاب برنامه های توان بخشی و پیشگیری باید متناسب با ویژگی های رشته ورزشی و نیازهای عملکردی ورزشکاران انجام شود. تمرکز اختصاصی این مرور بر جامعه ورزشکاران، خلا موجود در ادبیات را تا حدودی پوشش داده و می تواند مبنایی برای طراحی کارآزمایی های بالینی استاندارد و تدوین راهنماهای مبتنی بر شواهد در طب ورزشی باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید مجتبی سید ابراهیمی
کارشناسی ارشد آسیب شناسی و حرکات اصلاحی دانشگاه یزد، ایران