اثربخشی واقعیت درمانی بر انعطاف پذیری روانشناختی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی واقعیت درمانی بر انعطاف پذیری روان شناختی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای صورت گرفته است. روش پژوهش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر رشت در سال ۱۳۹۸مراجعه کرده بودند. حجم نمونه با توجه به هدف پژوهش و با استفاده از شیوه نمونه گیری در دسترس، ۳۰ نفر انتخاب شدند که از این تعداد ۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر مربوط گروه کنترل می باشد. در این پژوهش، از پرسشنامه انعطاف پذیری روان شناختی دنیس و ندروال استفاده شده است. سپس آزمودنی های گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخله صورت گرفت ولی گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. پس از اتمام برنامه آموزشی از هر ۲ گروه پس آزمون به عمل آمد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین متغیر انعطاف پذیری روان شناختی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش پیدا کرده است. بنابراین واقعیت درمانی بر انعطاف پذیری روان شناختی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

واقعیت درمانی ، انعطاف پذیری روان شناختی ، زوجین