بیین مولفه های تاب آوری کالبدی در فرآیند بازسازی بافت های فرسوده شهری(نمونه مورد مطالعه ؛ بافت فرسوده شهر شیراز)

تاب آوری راهی است در راستای مهار بحرانها در شرایط متفاوت، لذا شهری که با پیش بینی مسایل و تنشها راه را برای بقای شهروندان فراهم میکند، درک روشنی از خطر مخاطراتی که با آنها رو برو هستند پیدا کرده و برنامه ریزی کاهش خطرپذیری (ریسک) بلایا شکل میگیرد. از اهداف اصلی این پژوهش و در این راستا به لحاظ جمع آوری اطلاعات تحقیقی علمی پس رویدادی است و از نظر تئوریک در حوزه تحقیقات اثباتی بوده و از نظر استدلال، جزء تحقیقات استقرایی میباشد. از آنجا که ۲۱ درصد از مساحت مصوب بافت فرسوده شیراز در منطقه تاریخی و فرهنگی میباشد، جامعه آمار ی این پژوهش کلیه ساکنین بافت فرسوده منطقه ۸ شهرداری شیراز میباشند. لذا با استفاده از جدول مورگان ۳۸۰ نفر از شهروندان به عنوان نمونه انتخاب شدند و نمونه گیری به شیوه ی تصادفی و انتخابی از بین افراد میباشد. از آنجا که در این تحقیق آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون گام به گام استفاده شده و آزمون آماری فرضیه ها توسط نرم افزار Spss انجام گردیده و نتایج حاکی از آن است که از نظر شهروندان بین مولفه های تاب آوری کالبدی و فرآیند بازسازی بافتهای فرسوده شهری با ضریب همبستگی ۰/۴۰۱ در سطح معنیداری ۰/۰۰۰۱ رابطه مثبت و معنیدار وجود دارد. به عبارت دیگر با افزایش کیفیت مولفه های تاب آوری کالبدی، فرآیند بازسازی بافتهای فرسوده شهری بهبود و افزایش خواهد یافت. همچنین با اطمینان %۹۹ میتوان گفت که بین مولفه های تاب آوری کالبدی و فرآیند بازسازی بافتهای فرسوده شهری رابطه مثبت و معنیدار وجود دارد. همچنین اولین معیار موثر از شاخصهای کالبدی بر تاب آوری کالبدی و بازسازی بافتهای فرسوده شهری با %۱۳/۹ مولفه کیفیت و قدمت بنا، دومین معیار موثر، مولفه شبکه حمل و نقل مولفه با %۴/۱ تاثیر، سومین معیار موثر، تراکم محیط ساخته شده با %۳/۸ تاثیر، چهارمین معیار موثر، مولفه تعداد شریانهای اصلی با %۲/۸ تاثیر، پنجمین معیار موثر، مولفه شدت و تکرار مخاطرات با %۱ تاثیر، ششمین معیار موثر، مولفه ویژگیهای جغرافیایی با %۱ تاثیر میباشد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، تاب آوری کالبدی ، بازسازی ، شیراز.