تاثیر محلول پاشی اسیدهای آمینه بر عملکرد و اجزای آن در گندم دیم تحت شرایط پرایمینگ مزرعه ای بذر و آبیاری تکمیلی

در دسترس بودن آب برای تولید گندم بسیار مهم است. خشکسالی وعدم بارندگی مناسب در مراحل حساس رشد عاملاصلی کاهش عملکرد در کشت گندم دیم می باشد، استفاده از آبیاری تکمیلی به همراه محلول پاشی اسیدهای آمینه و نیزپرایمینگ مزرعه ای می تواند علاوه بر کاهش تنش خشکی باعث افزایش عملکرد گندم دیم شود. این آزمایش در سال زراعی۱۴۰۰-۱۳۹۹ در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی استان همدان و بصورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. عامل اول آبیاری تکمیلی، عامل دوم پرایمینگ مزرعه ای بذر و عامل سوممحلول پاشی آمینو اسید در نظر گرفته شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد اثرات دو گانه تیمارآبیاری تکمیلی و مصرف آمینواسیدها در مورد عملکرد در سطح یک درصد معنی دار شد، کاربرد مقایسه میانگین اثر دوگانه آبیاری تکمیلی و آمینو اسیدها برروی عملکرد نشان داد بیشترین میزان عملکرد در تیمار آبیاری در مرحله گلدهی و استفاده از اسید آمینه لیزین دیده شد.لیزین در هنگام آبیاری گلدهی نسبت به آب خالص و بدون آبیاری تکمیلی سبب ۴۸ درصد افزایش عملکرد دانه شد.همچنین در مقایسه آبیاری؛ عملکرد آبیاری در مرحله گلدهی نسبت به مرحله کاشت ۳۱ درصد افزایش داشت.

کلیدواژه ها:

اسید آمینه لیزین ، اسید آمینه متیونین ، عملکرد دانه ، گندم دیم