ارزیابی وضعیت تکثیر وپرورش ماهیان گرم آبی در منطقه البرز شمالی

پرورش آبزیان از ارکان مهم فعالیتهای شیلاتی در کشور می باشد و این بخش در طی برنامه اول تا چهارم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی کشور از روند رشد قابل توجه ای برخودار بوده بطوریکه روند رشد آن در اکثریت این برنامه ها جلوتر از پیش بینی ها ی توسعه ایی بوده( برنامه اول: پیش بینی 22/68، درصد تحقق 2/83 ؛برنامه دوم : پیش بینی7/77، درصد تحقق89 ؛ برنامه سوم: پیش بینی11/78، درصد تحقق2/79 ؛ برنامه چهارم: پیش بینی 7/66، درصد تحقق6/91 ) که این حاکی از پتانسیل مناسب این زیر بخش دارد. مطالعات توسعه منطقه ای شیلات در البرز شمالی بر پایه یک سازمان کار گسترده متشکل از چهار بخش و چهارده گروه مطالعاتی بوده ،منطقه مورد مطالعه دربرگیرنده سه استان مهم گیلان ، مازندران و گلستان در زمینه تولید و اشتغال در امورصیادی و آبزی پروری و همچنین صادرات محصولات استرات ژیک نظیر خاویار در سطح جهانی به شمار می آید. گستره این منطقه58678 کیلومترمربع است و990 کیلومتر از سواحل دریای مازندران را در بر می گیرد. حدود 27 درصد از تولیدات آبزیان کشور مربوط به این منطقه است. بنابراین زیربخش شیلات نقش مهمی در اقتصاد این منطقه دارد و علیرغم ظرفیت های کشاورزی، توریستی و صنعتی مناسبی که در استانهای واقع در البرز شمالی وجود دارد، هنوز فعالیت های شیلاتی نقش قابل توجهی در رونق اقتصادی منطقه ایفا می کند.مطالعه حاضر بیانگر این مطلب است که استان مازندران در زمینه تولیدات ماهیان گرم آبی در آب بندان ها و استان گیلان در زمینه تولید پرورش ماهیان گرم آبی در مزارع و منابع آبی توان بیشتری نسبت به دو استان دیگر داشته است. استان مازندران در منابع آبی و همچنین مزارع رتبه پایین تری بر اساس آمارتولیدات آبزی پروری مستخرجه از شیلات های استانهای مذکور به خود اختصاص داده است. با این اوصاف و با توجه به نیاز کم به سرمایه گذاری در آب بندان ها می توان گفت استان مازندران سرمایه گذاری کمتری نسبت به استان گیلان در امر تولیدات ماهیان گرمابی داشته است. بررسی اطلاعات و نمودارهای مرتبط با توان تولید سه استان و همچنین رتبه بندی سه استان نشان دهنده سهم بالای آب بندانها در تولیدات ماهیان گرم آبی این مجموعه است. دلیل این امر را می توان به وسعت زیاد آب بندانها ، هزینه راه اندازی کم آنها، استقبال بیشتر بهره برداران به جهت عدم نیاز به تخصص های فنی و سرمایه گذاری سنگین، استفاده چند منظوره از منابع آبی و عدم نیاز به تجهیزات فنی و گران قیمت در استفاده از آب بندانها دانست. لذا توسعه این بخش و تقویت آن و همچنین تعریف فرایند های تولید و پرورش در آب بندانها بر اساس اصول و ضوابط علمی می توانند سهم مهمی در افزایش تولیدات ماهیان گرمابی در این منابع آبی داشته باشند.