بررسی تاثیر رژیم های مختلف آبیاری بر ویژگی های رشد، عملکرد دانه و اجزای عملکرد ارقام سویا در منطقه مغان

این آزمایش با هدف تعیین اثر رژیم های مختلف آبیاری ( 4 رژیم) بر ویژگی های رشد رویشی و زایشی و عمکرد دانه 3 رقم سویا در دو سال زراعی ‮‭1388‬ و ‮‭1389‬ بصورت کرتهای خردشده (اسپیلت، پلات)در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در3 تکرار در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان) اجرا شد. چهار رژیم آبیاریI1 ، I2، I3 و I4 به ترتیب آبیاری پس از،‮‭100 60‬ ، ‮‭140‬و‮‭180‬ میلیمتر تبخیر از طشتک تبخیر کلاس Aبعنوان کرت اصلی و3 ژنوتیپ برترسویا شاملL‮‭17‬ ، ویلیامز و لینفورد بعنوان کرت فرعی انتخاب شد نتایج حاصل از تجزیه مرکب در دو سال نشان داد که با افزایش فواصل آبیاری ازI1 به I4 طول دوره رشد، ارتفاع بوته و شاخص سطح برگ ارقام سویا بطور معنی داری کاهش یافت. عملکرد دانه و اجزای عملکرد مانند تعدا غلاف در بوته، تعداد دانه در متر مربع و وزن صد دانه نیز تحت تاثیر تنش کم آبیاری قرار گرفتند. بیشترین و کمترین میزان عملکرد دانه به ترتیب در تیمار های آبیاری پس از ‮‭60‬ و ‮‭180‬ میلیمتر تبخیر و به میزان ‮‭3632/9‬ و ‮‭1542/8‬ کیلو گرم در هکتار در سال اول آزمایش تولید شد. ارقام سویا نیز از نظر صفات رویشی ، عملکرد دانه و اجزای عملکرد تفاوت آماری معنی دار داشتند. بین تیمار آبیاری و رقم اثر متقابل معنی دار وجود داشت، بطوریکه بیشترین میزان عملکرد دانه در تیمار آبیاری I1 وI2 توسط رقم ویلیامز و در تیمار های آبیاری I3 و I4 توسط رقم لینفورد تولید شد. واژه های کلیدی: رژیم های آبیاری- ارقام سویا- اجزای عملکرد- عملکرد دانه