تهیه گرده افشان های تتراپلویید مقاوم به ریزومانیا

در سال ‮‭1385‬ چهار جمعیت فول سیب دیپلویید متحمل به بیماری ریزومانیا تحت شماره انبار ‮‭26672‬ ، ‮‭26682‬ ، ‮‭26700‬ و ‮‭26656‬ با استفاده از کلشیسین وارد چرخه افزایش سطح پلوییدی و تهیه گرده افشان تتراپلویید شدند. گزینش تک بوته های تتراپلویید طی دو نسل متوالی در هر یک از جوامع صورت گرفت و پس از تثبیت تتراپلوییدی در سال ‮‭1387‬ از هر جمعیت تعدادی تک بوته تتراپلویید بذرگیری گردید. در مجموع تعداد ‮‭199‬ فامیل هاف سیب تتراپلویید بدست آمد که در سال ‮‭1388‬ از نظر مقاومت به بیماری تحت شرایط آلودگی طبیعی در ایستگاه زرقان فارس مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با شش تکرار انجام شد. هر کرت آزمایشی شامل یک خط به طول سه متر بود. براساس تجزیه واریانس داده های آزمایش، فامیل های متحمل که نمره آلودگی شان در حد شاهد مقاوم بوده و با آن اختلاف معنی دار نداشتند انتخاب شدند که با توجه به میزان بذر تعداد ‮‭41‬ فامیل مجددا در سال ‮‭1389‬ از نظر مقاومت به بیماری بررسی گردیدند. شرایط اجرای آزمایش مشابه سال ‮‭1388‬ در نظر گرفته شد. در پایان ارزیابی سال دوم براساس داده های مربوط به نمره آلودگی و تجزیه واریانس میانگین رتبه آلودگی هر ژنوتیپ تعداد شش فامیل هاف سیب تحت کد ‮‭34-302‬‭-HSF-‬4 ، ‮‭302‬‭-HSF-‬‮‭43‬ ، ‮‭303‬‭-HSF-‬‮‭302 14‬‭-HSF-‬‮‭20‬ ، ‮‭302‬‭-HSF ‬و ‮‭2-302‬‭-HSF ‬بعنوان فامیل های مقاوم گزینش شدند که از آنها در برنامه تکثیر بذر اولیه و همچنین تهیه هیبرید استفاده شد. واژه های کلیدی: چغندر قند، تتراپلویید، فامیل هاف سیب، ریزومانیا، مقاومت