جداسازی و شناسایی سویه های مایکوپلاسمای عامل بیماری آگالاکسی مسری در گوسفند و بز استان اردبیل با روش کشت و PCR
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: البرز
شهر موضوع گزارش: کرج
شناسه ملی سند علمی: R-1059625
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 714
تعداد صفحات: 48
سال انتشار: 1389
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
سندرم آگالاکسی مسری ، یک بیماری عفونی با علایم متعدد است که نشخوارکنندگان کوچک را درگیر می نماید. سویه های زیر عامل ایجاد سندرم آگالاکسی مسری می باشند : 1- Mycoplasma agalactiae 2- Mycoplasma mycoides subsp. mycoides Large colony type (or Mycoplasma mycoides subsp. capri) 3- Mycoplasma capricolum subsp. capricolum 4- Mycoplasma putrefaciens علایم کلاسیک این بیماری عبارتند از: آرتریت، کراتوکونژنکتیویت و تورم پستان. با این حال بسته به عامل بیماری ، پنومونی ، سپتی سمی در بره و بزغاله و در برخی موارد سقط جنین نیز گزارش شده است . این بیماری از سوی OIE در لیست B بیماری های خطرناک قرار گرفته است. وجود بیش از 79 میلیون گوسفند و بز در کشور اهمیت این بیماری و عوارض آن را بیش از پیش نمایان می سازد. با توجه به گزارش سازمان دامپزشکی کشور مبنی بر بالا بودن بروز آگالاکسی در استان اردبیل و با در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی منطقه ، این پروژه به منظور جدا سازی و شناسایی احتمالی سویه های عامل بیماری به روش کشت و PCR ، در آن استان انجام گرفت. 1-1- مواد و روش ها : در این پروژه به منظور افزایش شانس دستیابی به نمونه های مثبت ، صرفا از دام های بیمار مشکوک به آگالاکسی که علایم بالینی ذکر شده را نشان می دادند، بسته به عضو درگیر، از مایع اشک ، شیر ، مایع مفصلی و در برخی موارد خون، نمونه گیری به عمل آمد. همچنین برای کسب اطلاع از وجود تنوع سویه ای ، از گله ها و شهرهای مختلف نمونه برداری شد. نمونه های ارسالی از سوی همکاران استانی پس از فیلتراسیون با فیلتر 0/2 میکرون سر سرنگی، در محیط هایPPLO Broth و PPLO Agar ، کشت داده شده، پس از رشد کلنی ها شیرابه تهیه و عمل جداسازی و تخلیص DNA توسط کیت انجام و در نهایت برای شناسایی و تعیین هویت مایکوپلاسماهای دخیل در بیماری، با استفاده از سویه های استاندارد اختصاصی تهیه شده از آزمایشگاه VLA انگلستان(ویبریج) (به عنوان کنترل مثبت) ، آزمایش PCR در مورد هر یک از نمونه ها انجام پذیرفت. 2-1- نتایج : 33 مورد از 151 نمونه دریافتی، پس از کشت در PPLO Broth و PPLO agar رشد نمودند(85/%21 کل نمونه ها) که با مشاهده کلنی ها توسط میکروسکوپ و انجام آزمایش PCR (با استفاده از پرایمر اختصاصی جنس) مایکوپلاسما بودن جدایه ها مورد تایید قرار گرفت. - در آزمایش PCR با استفاده از پرایمر اختصاصی برای شناسایی خوشه مایکویدس، از 33 نمونه مذکور، 5 مورد (15/%15 کل نمونه ها) مثبت تشخیص داده شد. - در آزمایش PCR با استفاده از پرایمر اختصاصی برای شناسایی 25 ، Mycoplasma agalactiae مورد شناسایی گردید (21 مورد گوسفند و 4 مورد بز- 48/07 % کل جدایه ها). - در آزمایش PCR با استفاده از پرایمر اختصاصی برای شناسایی 23 ، Mycoplasma purefaciens مورد شناسایی گردید (18 مورد گوسفند و 5 مورد بز- 44/23 % کل جدایه ها). - در آزمایش PCR با استفاده از پرایمر اختصاصی برای شناسایی 4 ،Mycoplasma capricolum subsp. Capricolum مورد شناسایی گردید(همگی بز- 7/7 % کل جدایه ها). - در آزمایش PCR با استفاده از پرایمر شناسایی Mycoplasma mycoides subsp. mycoides Large colony type(Mycoplasma mycoides subsp. capri) موردی شناسایی نگردید. برای اطمینان از صحت نتایج بدست آمده ، جدایه ها لیوفیلیزه شده و به آزمایشگاه VLA انگلستان ارسال گردید که علاوه بر تایید صحت وجود تنوع گونه ای در نمونه های اخذ شده 1، مورد مایکوپلاسما مایکویدس کلنی بزرگ نیز شناسایی گردید. در مجموع، به علت مخلوط بودن نمونه ها (Mix) ، از 33 نمونه کشت مثبت ، در آزمایش 52 ، PCR مورد جداسازی و شناسایی گردید . 3-1- بحث : دلایل ترجیح استفاده از تکنیک کشت و PCR نسبت به روش های مرسوم جهت تشخیص مایکوپلاسماهای پاتوژن، عبارت بودند از: الف) در مطالعات اپیدمیولوژیک در سطح گله ، هر چند روش های دیگری مثل ELISA وجود دارند که مقرون به صرفه بوده و روش تشخیص نسبتا سریعی هستند اما صحت (Specifity) و دقت (Sensitivity) نتایج آنها در مقایسه با PCR کمتر است. از طرفی الایزاهای شناساگر آنتی بادی، تنها پس از افزایش تیتر آنتی بادی بعد از 2 هفته از ابتلای به بیماری، قادر به تشخیص بوده و حتی از شناسایی دام های مبتلا به فرم مزمن بیماری نیز عاجزند. ب) با توجه به نیاز به دستیابی به نمونه های زنده گونه های احتمالی دخیل در ایجاد بیماری، از روش کشت برای این منظور استفاده شد.هر چند این روش کند( حداقل 5-10 روز) و غیر اختصاصی برای تشخیص گونه های مایکوپلاسما است ولی این نقیصه با روش PCR به دلیل حساسیت و ویژگی بالا و امکان تفکیک دقیق سویه ها از هم ، جبران گردید. با توجه به نتایج حاصل و جداسازی گونه های دیگر دخیل در سندرم آگالاکسی که مشابه نتایج بدست آمده در دیگر کشورها است، می توان نتیجه گرفت که در دام های حساس استان اردبیل ، همچون سایر کشورهای درگیر با بیماری ، علاوه بر مایکوپلاسما آگالاکتیه ، سویه های دیگر نیز دخیل می باشند. 4-1- پیشنهاد: با توجه به وجود گونه های مختلف مایکوپلاسما در استان اردبیل که در ایجاد بیماری آگالاکسی مسری دخیل هستند، نیاز به بازنگری و تجدید نظر در سیاست های کنترل و پیشگیری از این بیماری یک ضرورت است. تقویت روش های تشخیص و کسب اطلاعات درست از جمله استفاده از آنتی بادی های پلی کلونال و به خصوص مونوکلونال برای تشخیص تفریقی اولیه در مطالعات اپیدمیولوژیک ،آزمایشGI (Growth Inhibition test) و در نهایت انجام آزمایش DGGE راه گشا می باشد. تغییر در خط تولید واکسن و استفاده از سویه های دیگر مایکوپلاسمای عامل بیماری آگالاکسی می تواند در پیشگیری و کاهش بروز بیماری در کشور مفید واقع شود. واژه های کلیدی: مایکوپلاسما آگالاکتیه- آگالاکسی مسری- PCR- اردبیل