معرفی بیماری شانکر باکتریایی گوجه فرنگی و روش های مقابله با آن

گوجه فرنگی ‭(Lycopersicon esculentum Mill) ‬گیاهی چند ساله و از خانواده بادنجانیان است که عمدتا در جهان به صورت یک ساله کشت می گردد و از محصولاتی است که به فهرست محصولات غذایی مهم جهان اضافه شده است. در طی قرن گذشته با تولید سالانه حدود ‮‭50‬ میلیون تن، یکی از محبوب ترین سبزی ها محسوب می گردد (بهنامیان و مسیحا ‮‭1381‬). به منظورافزایش بهره وری، تولید و بالا بردن محصول گوجه فرنگی شناخت عوامل متفاوت از جمله بیماری های مخرب لازم است. گوجه فرنگی در ایالات متحده از لحاظ سطح زیر کشت سومین محصول و از نظر ارزش دومین محصول پس از سیب زمینی در میان ‮‭22‬ سبزی مورد استفاده است. (مبلی و همکاران ‮‭1373‬). سطح زیرکشت آن در سال زراعی ‮‭1387‬ در ایران ‮‭132070‬ هکتار و تولید آن ‮‭4826396‬ تن بوده است. سطح زیر کشت آن در خراسان رضوی ‮‭15874‬ هکتار با تولید ‮‭583820‬ تن و عملکرد ‮‭36779‬ کیلوگرم در هکتار است (بی نام ‮‭1388‬). عوامل بیمارگر گوناگونی از جمله باکتری ها، قارچ ها، ویروس ها، ویروییدها، ارگانیسم های شبه فیتوپلاسمایی و نماتدها به گوجه فرنگی خسارت وارد می کنند. بیماری های باکتریایی گوجه فرنگی متنوع بوده که از میان آنها شانکر باکتریایی گوجه فرنگی به دلیل توانایی تخریب شدید در مزرعه و گلخانه، قابلیت انتقال با بذر، تنوع میزبانی، آلودگی سیستمیک در بوته، تبادلات بذری و انتقال نشا به صورت بین استانی وکشوری، افزایش کشت های گلخانه ای و مزرعه ای در سال های اخیر، عدم رعایت کامل مقررات قرنطینه داخلی و خارجی دارای اهمیت ویژه ای می باشد. بنابراین معرفی بیماری شانکر باکتریایی و ارایه روش های پیشگیری و کنترل آن ضروری می باشد.