بررسی تاثیر سموم سیستمیک ایمیداکلوپراید، تیامتوکسام و استامیپراید به روش کاربرد در خاک برای کنترل زنجرک خرما

زنجره خرما یکی از آفات مهم نخیلات در ایران می باشد ابتدا در سال ‮‭1317‬ توسط افشار گزارش شده است. این آفت در سالهای اخیر به صورت آفت درجه اول بر روی خرما در مناطق خرما خیز کشورمطرح شده است. بطوریکه سطح مبارزه شیمیایی بر علیه این آفت در مناطق بوشهر و کرمان در سال جاری بیش از ‮‭18000‬ هکتار بوده است که عمدتا بصورت سمپاشی هوایی است. نظر به اینکه در سم پاشی هوایی علیه این آفت علاوه بر آلودگی های زیست محیطی، کارایی آن نیز به اثبات نرسیده است و از طرف دیگر با توجه به سیستم نظام کشت در نخیلات امکان استفاده بهینه از سمپاش های زمینی وجود ندارد لذا کاربرد سموم از طریق خاک در صورت موثر بودن میتواند بسیاری از مشکلات موجود در کنترل شیمیایی زنجرک خرما را مرتفع سازد. بر این اساس در این تحقیق تاثیر سموم سیستمیک ایمیداکلوپراید، تیامتوکسام و استامیپراید به روش کاربرد در خاک مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور غلظت های مورد نظر از هر سم در ‮‭10‬ لیتر آب تهیه شده و در قسمت سایه انداز درخت پاشیده شد. سپس درختان مورد تیمار آبیاری شدند. آمار برداری از حشرات زنده یک روز قبل از محلول دهی و بعد از ان به فاصله ،‮‭10 5‬روز از جمعیت زنجرک انجام گرفته و درصد تلفات با روش هندرسون تیلتون محاسبه شد. آزمایش بصورت طرح بلوک های کامل تصادفی با ده تیمار (هر سم در سه غلظت بعلاوه شاهد) در سه تکرار(هر تکرار یک درخت و از هر درخت پنج برگ) انجام شد. سپس محاسبات آماری بر روی اعداد و ارقام بدست آمده با استفاده از نرم افزار ‭MSTATC ‬انجام گرفت. نتایج نشان داد که تیمار ها اختلاف معنی داری با هم نداشتند. ‮‭20‬- واژه های کلیدی: زنجرک خرما، ایمیداکلوپراید، تیامتوکسام، استامی پراید