بررسی امکان کاربرد مالچ سطحی در حفظ رطوبت و افزایش گیرایی پاجوش خرما

خرما از جمله گیاهان استراتژیک و با ارزش ایران است. یکی از مهمترین مشکلات در احداث نخلستان، گیرایی پاجوشصهاست که این مشکل در برخی ارقام شدیدتر میصباشد. یکی از راهصهای افزایش گیرایی، حفظ رطوبت در منطقه ریشه است. پوشش خاک میصتواند در این امر موثر باشد، لذا به منظور بررسی اثر کاربرد مالچ بر گیرایی، حفظ رطوبت خاک و تعیین بهترین نوع پوشش خاک، آزمایشی به صورت بلوکصهای کامل تصادفی، مشتمل بر3 تیمار نوع مالچ (بدون مالچ، مالچ برگصهای خرد شده خرما و مالچ پلاستیک) در 4 تکرار برای پاجوش خرما رقم برحی اجرا شد. بدین منظور پس از آماده سازی گودالصهای کاشت و نمونهصبرداری از خاک اعماق ‮‭0-30‬ ، ‮‭30-60‬ و ‮‭60-90‬ سانتیصمتری جهت تجزیه و تعیین خصوصیات مختلف فیزیکی و شیمیایی، تعداد ‮‭24‬ پاجوش برحی، مطابق با نقشه طرح در گودالصهای آماده شده کشت گردیدند. جهت اعمال تیمارها، برگصهای خشک و خرد شده خرما و پلاستیک طبق نقشه طرح در سطح تشتک اطراف پاجوش قرار داده شد. پس از یک سال درصد گیرایی و خصوصیات رشد رویشی نهالصها نظیر تعداد برگ و برگچه، طول و عرض برگ و برگچه اندازهصگیری و به کمک نرم افزار ‭SPSS‬‮‭19‬ تجزیه تحلیل شدند. نتایج نشانگر تاثیر مثبت مالچ برگ خرما در افزایش درصد گیرایی و خصوصیات مختلف رشد رویشی بود، اگرچه این افزایش معنیصدار نبود. مالچ برگ خرما در حفظ رطوبت خاک سطحی نیز موثر واقع شد. مالچ پلاستیک روشن اگرچه درصد گیرایی را افزایش داد، ولی شوری خاک سطحی (‮‭0-30‬ سانتیصمتری) را نسبت به شاهد افزایش دادکه این افزایش در سطح 5 درصد معنیصدار بود. با توجه به نتایج به-دست آمده بهترین تیمار استفاده از مالچ برگصهای خرد شده خرما تعیین شد. واژه های کلیدی: آبیاری، خرما، برحی، مالچ.