مطالعه تاثیر پوشش بذر چغندرقند با پلیمر جدید داخلی و مقایسه آن با پلیمر خارجی روی کیفیت جوانه زنی

امروزه پلیمرها در زمینه کشاورزی کاربردهای متنوعی پیدا کرده اند. مواد پلیمری هوشمند و سیستم های انتقال پلیمری به صنعت کشاورزی کمک می کند تا با ویروس ها و سایر عوامل ناخواسته مبارزه کند. این تحقیق با هدف تعیین اثرات پلیمر سنتز شده روی خصوصیات جوانه زنی و رشد گیاهچه چغندرقند (رقم زرقان) در آزمایشگاه، گلخانه و مزرعه موسسه تحقیقات چغندرقند کرج در سال ‮‭1390‬ انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل پلیمر سنتز شده به میزان ‮‭0/5‬ تا ‮‭3/5‬ درصد وزنی بذر در مقاطع ‮‭0/5‬ درصدی به تعداد هفت تیمار همراه با پلیمر خارجی و تیمار شاهد (بذر بدون پوشش) جمعا نه تیمار آزمایشی را تشکیل دادند. آزمایش در آزمایشگاه و گلخانه در قالب طرح کاملا تصادفی و در مزرعه در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد. پس از عملیات پوشش بذر، برخی صفات مهم جوانه زنی در آزمایشگاه و گلخانه مانند میزان جوانه زنی، بنیه بذر، تعداد جوانه های غیرطبیعی و در مزرعه صفات استقرار بوته، یکنواختی و خصوصیات کمی و کیفی ریشه بر اساس استانداردهای جهانی اندازه گیری شدند. نتایج آزمایشات گلخانه نشان داد بیشترین میزان جوانه زنی (‮‭81/407‬ درصد) به بذور پلیمر شده با مقدار یک درصد وزنی پلیمر داخلی مربوط بود. نتایج آزمایشگاه نیز نشان داد که بیشترین میزان جوانه زنی(‮‭81‬ درصد) مربوط به بذور پوشش یافته با دو درصد وزنی که همین تیمار کمترین میزان جوانه های غیرطبیعی(‮‭2/896‬ درصد) را نیز نشان داد. البته نتایج جوانه زنی بذور در آزمایشگاه، نشان داد که اختلافی بین بذور بدون پوشش و پوشش یافته با پلیمر خارجی و داخلی دیده نشد. نتایج تجزیه کمی و کیفی مزرعه نشان داد که اختلاف معنی داری بین تیمارهای آزمایشی وجود ندارد و بیشترین استقرار بوته، یکنواختی عملکرد مربوط به تیمار دو درصد وزنی بود. واژه های کلیدی: پلیمر، پوشش بذر، چغندرقند