انتخاب مناسب ترین جدایه آنتاگونیست Talaromyces flavus و روش کاربرد آن برای کنترل بیماری پژمردگی ناشی از Verticillium albo-atrum در سه محصول زراعی خیار گلخانه ای، گوجه فرنگی و سیب زمینی
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1057955
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 335
تعداد صفحات: 94
سال انتشار: 1390
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
بیماری پژمردگی ورتیسلیومی ناشی از Verticillium albo-atrum در برخی محصولات زراعی از قبیل سیب زمینی، گوجه فرنگی و خیار گلخانه ای از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و یکی از روش های کنترل آن، کنترل بیولوژیک با استفاده از قارچ های آنتاگونیست است. در این تحقیق، برای هر محصول پنج جدایه Talaromyces flavus که در شرایط آزمایشگاه دارای بیش ترین درصد بازدارندگی روی رشد V. albo-atrum بوده، انتخاب گردید. سپس، یکی از جدایه های هر محصول در آزمایش تعیین فرمولاسیون مناسب برای تکثیر قارچ مذکور مورد استفاده قرار گرفت. در این آزمایش 24 ترکیب آلی و معدنی شامل ترکیبات آلی و معدنی به صورت تنها، توام با محلول قندی و توام با محلول قندی- نیتروژنی در نسبت های مختلف بررسی شدند. بدین منظور، ابتدا تهیه مایه جدایه های T. flavus روی ترکیبات مذکور صورت گرفته، سپس روند تولید آسکوسپور به وسیله T. flavusو درصد آسکوسپورهای فعال T. flavusمطالعه گردید. نتایج این بخش نشان داد که موثرترین بستر از لحاظ اسپورزایی و هاگ زایی برای تکثیر جدایه های T. flavus به دست آمده از خاک مناطق کشت سیب زمینی، سبوس برنج و برای جدایه های T. flavus به دست آمده از خاک مناطق کشت گوجه فرنگی و خیار گلخانه ای، خاک پیت همراه با محلول قندی بوده است. در ادامه این تحقیق، پنج جدایه T. flavus هر محصول با استفاده از موثرترین بسترشان تکثیر شد و ارزیابی قابلیت آنتاگونیستی آن ها در کنترل V. albo-atrum برای هر محصول به صورت جداگانه در شرایط گلخانه انجام گرفت. این ارزیابی در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی- اسپلیت پلات با تیمارهای فرعی متاثر از جدایه های T. flavus و قارچ کش تجارتی تریکومیکس اچ وی و تیمارهای اصلی شامل روش های کاربرد تیمارهای فرعی صورت پذیرفته و در نهایت مناسب ترین جدایه آنتاگونیست و روش استفاده از آن برای کنترل بیولوژیک بیماری هر یک از محصولات زراعی مذکور مشخص گردید. نتایج آزمایش های گلخانه ای نشان داد که بیش ترین کارآیی در کاهش بیماری و افزایش صفات رویشی در سیب زمینی، گوجه فرنگی و خیار گلخانه ای به ترتیب توسط تیمارهای 51-TF-Po-Vبه صورت آغشته سازی بذر، 30-TF-To-V به صورت افزایش به خاک و 55-TF-Cu-V به صورت افزایش به خاک موجب شده است. واژه های کلیدی: Verticillium albo-atrum، Talaromyces flavus، خیار گلخانه ای، گوجه فرنگی، سیب زمینی، بسترهای آلی و معدنی