انتخاب مناسب ترین جدایه آنتاگونیست ‭Talaromyces flavus ‬و روش کاربرد آن برای کنترل بیماری پژمردگی ناشی از ‭Verticillium albo-atrum ‬در سه محصول زراعی خیار گلخانه ای، گوجه فرنگی و سیب زمینی

نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1057955
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 335
تعداد صفحات: 94
سال انتشار: 1390

نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.

  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این طرح پژوهشی:

چکیده طرح پژوهشی:

بیماری پژمردگی ورتیسلیومی ناشی از ‭Verticillium albo-atrum ‬در برخی محصولات زراعی از قبیل سیب زمینی، گوجه فرنگی و خیار گلخانه ای از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و یکی از روش های کنترل آن، کنترل بیولوژیک با استفاده از قارچ های آنتاگونیست است. در این تحقیق، برای هر محصول پنج جدایه ‭Talaromyces flavus ‬که در شرایط آزمایشگاه دارای بیش ترین درصد بازدارندگی روی رشد ‭V. albo-atrum ‬بوده، انتخاب گردید. سپس، یکی از جدایه های هر محصول در آزمایش تعیین فرمولاسیون مناسب برای تکثیر قارچ مذکور مورد استفاده قرار گرفت. در این آزمایش ‮‭24‬ ترکیب آلی و معدنی شامل ترکیبات آلی و معدنی به صورت تنها، توام با محلول قندی و توام با محلول قندی- نیتروژنی در نسبت های مختلف بررسی شدند. بدین منظور، ابتدا تهیه مایه جدایه های ‭T. flavus ‬روی ترکیبات مذکور صورت گرفته، سپس روند تولید آسکوسپور به وسیله ‭ T. flavus‬و درصد آسکوسپورهای فعال ‭ T. flavus‬مطالعه گردید. نتایج این بخش نشان داد که موثرترین بستر از لحاظ اسپورزایی و هاگ زایی برای تکثیر جدایه های ‭T. flavus ‬به دست آمده از خاک مناطق کشت سیب زمینی، سبوس برنج و برای جدایه های ‭T. flavus ‬به دست آمده از خاک مناطق کشت گوجه فرنگی و خیار گلخانه ای، خاک پیت همراه با محلول قندی بوده است. در ادامه این تحقیق، پنج جدایه ‭T. flavus ‬هر محصول با استفاده از موثرترین بسترشان تکثیر شد و ارزیابی قابلیت آنتاگونیستی آن ها در کنترل ‭V. albo-atrum ‬برای هر محصول به صورت جداگانه در شرایط گلخانه انجام گرفت. این ارزیابی در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی- اسپلیت پلات با تیمارهای فرعی متاثر از جدایه های ‭T. flavus ‬و قارچ کش تجارتی تریکومیکس اچ وی و تیمارهای اصلی شامل روش های کاربرد تیمارهای فرعی صورت پذیرفته و در نهایت مناسب ترین جدایه آنتاگونیست و روش استفاده از آن برای کنترل بیولوژیک بیماری هر یک از محصولات زراعی مذکور مشخص گردید. نتایج آزمایش های گلخانه ای نشان داد که بیش ترین کارآیی در کاهش بیماری و افزایش صفات رویشی در سیب زمینی، گوجه فرنگی و خیار گلخانه ای به ترتیب توسط تیمارهای ‮‭51‬‭-TF-Po-V‬به صورت آغشته سازی بذر، ‮‭30‬‭-TF-To-V ‬به صورت افزایش به خاک و ‮‭55‬‭-TF-Cu-V ‬به صورت افزایش به خاک موجب شده است. واژه های کلیدی‭: Verticillium albo-atrum‬، ‭Talaromyces flavus‬، خیار گلخانه ای، گوجه فرنگی، سیب زمینی، بسترهای آلی و معدنی