بررسی کارایی علف کش ها و خاک ورزی در کنترل پیچک (Convolvulus arnensis L.) درآیش
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1057922
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 263
تعداد صفحات: 24
سال انتشار: 1390
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
این آزمایش طی سالهای 1389 و 1390 در مزرعه موسسه تحقیقات موسسه گیاه پزشکی کشور واقع در مشکین دشت بصورت کرت های خرد شده نواری در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 2 عامل شخم: عامل اصلی در 2 سطح (با و بدون شخم) و علف کش: عامل فرعی در 7 سطح: گلیفوزیت 6 لیتر در هکتار، توفوردی+ ام سی پی آ 2 لیتر در هکتار، گلیفوزیت+ توفوردی (6+2) لیتر در هکتار، گلیفوزیت 3 لیتر در هکتار و تکرار سمپاشی بعد از رشد مجدد پیچک، توفوردی+ ام سی پی آ 1 لیتر در هکتار و تکرار سمپاشی بعد از رشد مجدد پیچک، گلیفوزیت+ توفوردی (3+1) لیتر در هکتار و تکرار سمپاشی بعد از رشد مجدد پیچک و شاهد بدون کنترل پیچک با 3 تکرار انجام شد. تیمارهای علف کش در مرحله رویشی و حدود 10 سانتی متری پیچک اعمال شدند. برای تعیین اثر تیمارها بر تراکم، تعداد اندام هوایی پیچک ،30 15 و 45 روز پس از هر سمپاشی شمارش و 45 روز پس از آخرین سمپاشی، وزن خشک پیچک سنجیده شد. سال دوم، یعنی در بهار 1390 چغندرقند کشت و علاوه برتعیین تراکم و وزن خشک پیچک، پس از برداشت چغندرقند در آبان، اثر علف کش ها بر عملکرد غده چغندرقند نیز ارزیابی شد. داده های آزمایش با نرم افزار 1.9 .SAS Ver تجزیه و تحلیل و مقایسه میانگینها با آزمون چنددامنه ای دانکن انجام شد. در سال اول، بهترین تیمار برای کاهش تراکم پیچک، گلیفوزیت+ توفوردی (6+2) لیتر در هکتار بود.گلیفوزیت+ توفوردی (6+2) لیتردر هکتار و دوز تقسیطیافته آن به عنوان تیمارهای برتر باعث بیشترین کاهش وزن خشک پیچک نیز شدند. تفاوت معنی داری بین تیمارهای شخم و عدم شخم از نظر اثر بر تراکم و وزن خشک پیچک مشاهده نشد. نتایج سال دوم نیز نشان داد که بهترین تیمار برای کاهش تراکم پیچک گلیفوزیت+ توفوردی (6+2) لیتردر هکتار بود که البته دوز تقسیطیافته آن طی 2 مرحله تفاوت معنی داری با دوز برتر نداشت. تیمارهای موفق در کاهش وزن خشک پیچک گلیفوزیت+ توفوردی (6+2) لیتردر هکتار بود که دوز تقسیطیافته آن نیز باعث کاهش مطلوب وزن خشک پیچک شد. ضعیف ترین تیمارها در کاهش وزن خشک پیچک توفوردی+ ام سی پی آ 1 لیتر و گلیفوزیت 6 لیتر در هکتار بود. اثر خاکورزی و عدم خاک ورزی تفاوت معنی داری بر تراکم پیچک نداشت، اما وزن خشک پیچک در صورت عدم خاک ورزی کاهش بیشتر و عملکرد چغندرقند در پاسخ به خاک ورزی افزایش بیشتری نشان داد. در مجموع، بهترین تیمار برای کاهش تراکم و وزن خشک پیچک ابتدا گلیفوزیت+ توفوردی (6+2) لیتردر هکتار و سپس دوز تقسیطیافته آنها بود. واژه های کلیدی: پیچک، کنترل شیمیایی، علف کش، آیش
نویسندگان