بررسی ویژگی های سواحل استان بوشهر

استان بوشهر، استان کم عرض و طویلی است که بیشتر وسعت آن از نظر تقسیم بندی طبیعی در دشت های ساحلی جنوب ایران قرار گرفته است. این استان با حدود ‮‭625‬ کیلومتر طول نوار ساحلی در شمال خلیج فارس واقع شده و از مناطق مهم صیادی در جنوب کشور محسوب می شود. هدف از انجام این پژوهش جمع آوری کلیه خصوصیات مناطق ساحلی استان بوشهر از قبیل خصوصیات هیدرودینامیکی، زمین شناسی، اقلیمی، خاک شناسی و کاربری اراضی ساحلی، نوع و تعداد سازه های حفاظتی اجرا شده و وضعیت و پتانسیل احیا و بازیافت اراضی ساحلی همراه با شناخت معضلات و مشکلات مناطق ساحلی استان بوده است. قرار گرفتن سواحل در حوزه های آبخیز پایین دست و همچنین وقوع پدیده های سیل و ایجاد فرسایش مشکلات زیادی را در امور و فعالیت های اقتصادی و اجتماعی آبخیزنشینان ایجاد نموده است که ازجمله مشکل رسوب گذاری در بنادر صیادی و وقوع سیلاب های مکرر در فصل پاییز و زمستان می باشد، از طرف دیگر وقوع فرسایش، اراضی ساحلی و تالاب ها و مناطق حفاظت شده را نیز تهدید می کند. ضرورت ایجاب می کند جهت توسعه پایدار این مناطق و حفظ و احیا و توسعه منابع آب و خاک اراضی ساحلی و ایجاد اشتغال و توسعه فعالیت های کشاورزی و شیلاتی و جهانگردی در مناطق ساحلی و شناسایی و طبقه بندی کلیه عوارض طبیعی و غیرطبیعی آن می باشد. بدیهی است که در سایه شناخت این خصوصیات بهترین ابزار جهت مدیریت مناطق ساحلی فراهم آمده و از وارد آمدن خسارات ناشی از کمبود آمار و اطلاعات به طرح ها و پروژه های اجرایی و تحقیقاتی در این منطقه جلوگیری خواهد شد.در این طرح باندهای مختلف از گذرهای تصاویر ماهواره لندست که ساحل را پوشش می دهند انتخاب و به محیط ‭Ilwis ‬وارد و سپس از کلیه گذرها ‭sub map ‬تهیه و بهترین ترکیب رنگی جهت تشخیص بهتر عوارض انتخاب و این کار برای کلیه گذرها تکرار و سپس یک فایل ژیورفرنس از گذرها تهیه و کلیه گذرها بر اساس نقشه توپوگرافی ژیورفرنس گردید و سپس بر اساس تقسیم بندی شپارد و کواردین کلیه عوارض ساحلی مشخص گردید. در تقسیم بندی شپارد در بخش سواحل اولیه، سواحل سنگی حاصل از فرسایش خشک در قسمت شرقی استان (بندر کنگان) دیده می شود، سواحل دلتایی حاصل از رسوبات حمل شده به خشکی در مناطق مند، حله و دره گپ مشاهده می شود. در بخش سواحل ثانویه، سواحل حاصل از رسوبگذاری دریایی به صورت زیربخش های سواحل صاف شده توسط امواج در قسمت های غربی استان و پهنه های گلی در قسمت غرب (گناوه) و سواحل حاصل از سنگ های ساحلی در سواحل بندر دلوار دیده می شود. سواحل ایجاد شده توسط گیاهان و جانوران نیز که از این گروه جنگل های مانگرو در سواحل ملنگزه و خلیج نای بند و سواحل ساخته شده دست بشر در بنادر استان قابل مشاهده است. بزرگترین عوارض ساحلی، سواحل سنگی و دشت های آبرفتی با مساحت می باشد. در تقسیم بندی کواردین نیز عوارض ساحلی بر اساس جدول 7 انتخاب شد که بیشترین مساحت آنها مربوط به دشت ها می باشد. واژگان کلیدی: ساحل، طبقه بندی ، بوشهر، شپارد ، تصاویر ماهواره ای ، سواحل اولیه ، سواحل ثانویه