ارزیابی ژنوتیپ های پیشرفته جو در مزرعه زارعین در شرایط دیم مناطق گرمسیر استان کرمانشاه

وجود تنوع اقلیمی گسترده در مناطق دیم خیز ایران، نیاز به گسترش تنوع ارقام زراعی جو را برای مقابله با تنشهای زیستی و محیطی و استفاده موثرتر از اصل مهم اثر متقابل ژنوتیپ در محیط برای افزایش توان و پایداری تولید محصول جو دیم، افزایش داده است. یکی از روشهای موثر برای افزایش تنوع ژنتیکی در مزراع کشاورزان، اجرای قسمتی از برنامه به نژادی متعارف در مناطق هدف در چارچوب برنامه به نژادی مشارکتی غلات دیم و فعال سازی سیستم های محلی تکثیر بذر است. به همین منظور ، این پروژه در مزارع کشاورزان در 2 منطقه استان کرمانشاه شامل قصر شیرین و گیلانغرب برای مقایسه ‮‭19‬ ژنوتیپ پیشرفته جو دیم با رقم زراعی ماهور اجرا گردید. ژنوتیپها در یک تکرار در هر منطقه کشت شدند و این دو منطقه در تجزیه واریانس به عنوان دو تکرار در نظر گرفته شد . در مرحله رسیدن قبل از برداشت از تعدادی از کشاورزان مناطقی که این آزمایشها در آنها کشت میشود خواسته شد که ژنوتیپهای جو را از نظر ویژگیهای ظاهری و زراعی از 1 (خیلی بد) تا 5 ( خیلی خوب) امتیار بندی نمایند. پس از برداشت محصول، دادهای بدست آمده در نرم افزار ‭MSTAT-C ‬تحت تجزیه واریانس و آزمون مقایسه میانگین قرار گرفت و از عملکرد ژنوتیپها در هریک از این دو منطقه برای تجزیه سازگاری به روش آزمون رتبه در ‭Excel ‬استفاده گردید. براساس نتایج آزمون مقایسه میانگین از بین ‮‭19‬ ژنوتیپی که با رقم زراعی ماهور مقایسه شدند، میانگین عملکرد دانه ‮‭15‬ ژنوتیپ برتر از ماهور و از بین این ژنوتیپها میانگین عملکرد دانه شش ژنوتیپ بطور معنی داری از ماهور بیشتر بود. کلمات کلیدی: جو، دیم، به نژادی مشارکتی، مناطق گرمسیر